Ο Αταμάν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και στο τέλος να τον αποθεώνουν όλοι!

Ο Παναθηναϊκός ήταν κάκιστος στο πρώτο ημίχρονο του ντέρμπι, αλλά στην επανάληψη άλλαξε το πρόσωπό του. Προσπέρασε μάλιστα κάποια στιγμή τον Ολυμπιακό, αλλά δεν κατάφερε να δώσει συνέχεια. Και δεν κατάφερε έτσι να επανέλθει στις νίκες, επιτείνοντας την αγωνία του κόσμου του, ο οποίος δεν ξέρει τι να περιμένει από δω και πέρα.

Ο Εργκίν Αταμάν είναι εκείνος, που έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες και εκείνος, που συγκεντρώνει τα περισσότερα πυρά για αυτό, που παρουσιάζεται μέχρι στιγμής. Είναι κάτι φυσιολογικό αυτό. Ο Παναθηναϊκός έχει μπάτζετ 40 εκ. ευρώ και είναι στη 10η θέση. Στο όριο, δηλαδή, για το αν θα περάσει στην επόμενη φάση της Ευρωλίγκας, σε μία χρονιά, όπου το φάιναλ-φορ γίνεται στο «Telekom Center». Στην έδρα, δηλαδή, των «πρασίνων».

Την ίδια ώρα, όμως, το ταμείο δεν μπορεί να γίνει ακόμα. Μένουν περίπου τρεις μήνες για να κλείσει η σεζόν. Και μέχρι τώρα ο Παναθηναϊκός, ο οποίος εννοείται ότι είναι μακριά από αυτά, που περιμένει όλος ο κόσμος, έχει πάρει τον μοναδικό στόχο, που έχει κριθεί: το Κύπελλο δηλαδή. Και μάλιστα όλη την εβδομάδα του Κυπέλλου η ομάδα του Εργκίν Αταμάν ήταν άψογη αγωνιστικά. Ηταν, όπως την θέλει όλη τη σεζόν ο κόσμος της ομάδας.

Να είσαι σε σούπερ κατάσταση όλη τη χρονιά δεν γίνεται. Δεν μπορεί να το κάνει καμία ομάδα. Ο Παναθηναϊκός, όμως, είναι μέτριος έως χάλια στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν. Είχε την εβδομάδα του φάιναλ-έιτ και το διάστημα αμέσως μετά την απόκτηση του Φαρίντ, που έχει να λέει ότι έπαιξε κανονικό μπάσκετ. Ολη την άλλη σεζόν, είναι άστα να πάνε.

Ο Αταμάν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει… για να πάρει την Ευρωλίγκα

Ο Αταμάν, όμως, ξέρει καλύτερα από όλους, γιατί εκτός των άλλων τα τελευταία χρόνια έχει πάρει τρεις Ευρωλίγκες. Οπότε έχει όλο το δικαίωμα να κάνει τα δικά του, να κάνει ό, τι κρίνει αυτός, και να αξιολογηθεί στο φινάλε. Πήρε τον Παναθηναϊκό με το καλημέρα και πήρε την Ευρωλίγκα. Πέρυσι τον έφτασε στο φάιναλ-φορ και θα μπορούσε να κάνει το «2 στα 2», αλλά ο τραυματισμός του Λεσόρ του χάλασε πολλά σχέδια.

Φέτος δεν παίζει η ομάδα του μπάσκετ της προκοπής, αλλά το τέλος είναι εκείνο, που μετράει. Και το τέλος δεν έχει έρθει. Και εκεί, που όλοι βρίζουν τον Τούρκο, δεν αποκλείεται να βρει αυτός τον τρόπο, ώστε στο φινάλε να τον αποθεώνουν. Δεν είναι η πρώτη φορά, που θα γίνει κάτι τέτοιο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ούτε η τελευταία. Λίγο έμεινε για να μάθουμε τι θα γίνει τελικά.