Αθλητικό Σαν Σήμερα: Υπάρχουν νύχτες που δεν μένουν απλώς στην ιστορία ενός συλλόγου. Γίνονται κομμάτι της ταυτότητάς του. Μπαίνουν βαθιά στη μνήμη των φιλάθλων του και μετατρέπονται σε σημείο αναφοράς για όσα ακολούθησαν. Μια τέτοια νύχτα ήταν η 24η Απριλίου 1997, όταν ο Ολυμπιακός ανέβηκε για πρώτη φορά στην κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας στη Ρώμη την πρώτη Euroleague της ιστορίας του και ανοίγοντας τον δρόμο για να χτιστεί ένας από τους πιο λαμπρούς μπασκετικούς μύθους του ελληνικού αθλητισμού.

Ήταν η χρονιά που οι «ερυθρόλευκοι» δεν κατέκτησαν απλώς ένα τρόπαιο. Έβαλαν τα θεμέλια μιας ολόκληρης εποχής. Έδωσαν σάρκα και οστά στο όνειρο μιας ομάδας που μέχρι τότε έψαχνε το μεγάλο ευρωπαϊκό βήμα και το πέτυχε με τρόπο επιβλητικό, πειστικό και απόλυτα ιστορικό.

Η σεζόν, πάντως, δεν ξεκίνησε σαν παραμύθι. Ο Ολυμπιακός μπήκε στη χρονιά με αμφιβολίες, δυσκολίες και πίεση. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία αντί του Γιάννη Ιωαννίδη, ενώ παίκτες όπως ο Ντέιβιντ Ρίβερς βρίσκονταν από νωρίς στο στόχαστρο της κριτικής. Η ομάδα έψαχνε τα πατήματά της, ο πρώτος γύρος δεν ήταν ιδανικός και η ευρωπαϊκή της πορεία μόνο στρωμένη δεν έμοιαζε.

Κι όμως, μέσα από τις δυσκολίες, άρχισε να χτίζεται ο χαρακτήρας εκείνης της ομάδας. Ο Ολυμπιακός πέρασε στους «16», βρήκε απέναντί του την Παρτιζάν και χρειάστηκε να κάνει υπέρβαση μετά την ήττα στο ΣΕΦ με 60-61. Στο Βελιγράδι, όμως, οι Πειραιώτες έβγαλαν μέταλλο, νίκησαν με 74-69 και πήραν την πρόκριση. Ήταν μία από εκείνες τις βραδιές που έδειξαν ότι αυτή η ομάδα δεν ήταν φτιαγμένη για να λυγίζει.

Το πραγματικό σημείο καμπής, ωστόσο, ήρθε στα προημιτελικά απέναντι στον Παναθηναϊκό. Με μειονέκτημα έδρας και με όλο το βάρος της πίεσης πάνω του, ο Ολυμπιακός κλήθηκε να περάσει από το ΟΑΚΑ για να βρεθεί στο Final Four. Και το έκανε με τρόπο εμφατικό. Το 49-69 στο πρώτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ δεν ήταν απλώς ένα μπρέικ. Ήταν δήλωση δύναμης. Η πρόκριση «κλείδωσε» στο ΣΕΦ με το 65-57 και ο δρόμος για τη Ρώμη είχε ανοίξει.

Εκεί, στην «αιώνια πόλη», ο Ολυμπιακός έφτασε έχοντας ήδη κάνει μια τεράστια διαδρομή, αλλά δεν ήταν χορτάτος. Αντίθετα, έμοιαζε έτοιμος να αρπάξει την ευκαιρία και να μην τη χάσει. Στον ημιτελικό απέναντι στην Ολίμπια Λουμπλιάνας, η ελληνική ομάδα επιβεβαίωσε ότι πήγε στη Ρώμη όχι για συμμετοχή, αλλά για τον τίτλο. Ο Γιώργος Σιγάλας ανέλαβε να περιορίσει τον Μάρκο Μίλιτς, ο Ντέιβιντ Ρίβερς πήρε φωτιά στην επίθεση και με 28 πόντους οδήγησε τον Ολυμπιακό στη νίκη με 74-65. Ο τελικός ήταν πια πραγματικότητα.

Κάπου εκεί γεννήθηκε και μία από τις πιο όμορφες ιστορίες εκείνου του Final Four. Παραμονή του μεγάλου τελικού, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, αντί για μια κλασική προπόνηση, αποφάσισε να πάρει την ομάδα και να τη βγάλει βόλτα. Οι παίκτες δεν κατέληξαν στο γήπεδο, αλλά στην παραλία της Όστια, πετώντας βότσαλα και χαλαρώνοντας πριν από το μεγαλύτερο παιχνίδι της καριέρας τους. Ήταν μια κίνηση που έδειχνε την ψυχολογία εκείνης της ομάδας. Αυτοπεποίθηση, καθαρό μυαλό, πίστη.

Και ύστερα ήρθε η Μεγάλη Πέμπτη. Στις 24 Απριλίου 1997, ο Ολυμπιακός βγήκε στο παρκέ απέναντι στην Μπαρτσελόνα για να διεκδικήσει τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο της ιστορίας του. Στο πρώτο ημίχρονο το παιχνίδι ήταν κλειστό. Οι «ερυθρόλευκοι» πήγαν στα αποδυτήρια μπροστά με 31-29, αλλά τίποτα δεν είχε ακόμη κριθεί. Όλα έμεναν ανοιχτά.

Στο δεύτερο μέρος, όμως, ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε αποφασισμένος να μην αφήσει την ευκαιρία να χαθεί. Με άμυνα, ένταση, πειθαρχία και ηγέτη τον ασταμάτητο Ρίβερς, η ομάδα του Ίβκοβιτς πήρε τον πλήρη έλεγχο του τελικού. Ο Αμερικανός γκαρντ έκανε ένα ακόμη σπουδαίο παιχνίδι, τελείωσε τον τελικό με 26 πόντους και αναδείχθηκε φυσικά MVP του Final Four, έχοντας συνολικά 54 πόντους στα δύο ματς της Ρώμης. Δίπλα του, ο Τάρλατς, ο Παπανικολάου, ο Τόμιτς, ο Σιγάλας, ο Φασούλας και όλη εκείνη η γενιά έδωσαν την ψυχή τους.

Το τελικό 73-58 απέναντι στην Μπαρτσελόνα δεν άφηνε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε απλώς το τρόπαιο. Κυριάρχησε. Επιβλήθηκε. Σήκωσε το πρώτο ευρωπαϊκό του με τρόπο που έδειχνε ότι δεν επρόκειτο για μια φωτοβολίδα, αλλά για την έναρξη μιας νέας εποχής.

Η εικόνα του Γιώργου Σιγάλα να σηκώνει την κούπα στον ουρανό της Ρώμης έμεινε ανεξίτηλη. Όπως και η επιστροφή της αποστολής στην Ελλάδα, τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής, όταν χιλιάδες φίλαθλοι περίμεναν την ομάδα μέσα σε παραλήρημα χαράς. Ήταν η στιγμή που ο Ολυμπιακός ένιωσε πως έγινε πραγματικά ευρωπαϊκή δύναμη. Η στιγμή που το όνειρο πήρε σάρκα και οστά.

Η πρώτη Euroleague του 1997 δεν ήταν απλώς η πρώτη. Ήταν η πιο ιδρυτική. Εκείνη που έδωσε πίστη, αυτοπεποίθηση, αίσθηση μεγαλείου. Εκείνη που χάραξε τον δρόμο για όσα ακολούθησαν. Γι’ αυτό και, σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, παραμένει ξεχωριστή. Γιατί ήταν η αρχή. Και κάθε μεγάλη ιστορία θυμάται πάντα με ιδιαίτερη συγκίνηση την πρώτη της κορυφή.

Σαν σήμερα, λοιπόν, ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε απλώς ένα ευρωπαϊκό. Σαν σήμερα, στις 24 Απριλίου 1997, ο Ολυμπιακός έγραψε το πρώτο χρυσό κεφάλαιο της ευρωπαϊκής του μυθολογίας.

Αθλητικό Σαν Σήμερα Ντέιβιντ Ρίβερς

Ολυμπιακός
Παναθηναϊκός