Πως ο Βαλβέρδε κατέστρεψε τα σχέδια του Γκουαρντιόλα (ΒΙΝΤΕΟ)

Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν κέρδισε απλώς τη Μάντσεστερ Σίτι στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου». Την υπέταξε με τρόπο απόλυτο, καθαρό και ποδοσφαιρικά αδιαπραγμάτευτο. Το 3-0 του πρώτου αγώνα στους «16» του Champions League δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Η ομάδα του Αρβάλο Αρμπελόα χτύπησε στα σωστά σημεία, εκμεταλλεύτηκε κάθε αδυναμία του αντιπάλου και βρήκε σε βραδιά ζωής τον Φεντερίκο Βαλβέρδε, ο οποίος με χατ-τρικ στο πρώτο ημίχρονο έγραψε μόνος του το σενάριο ενός αγώνα που εξελίχθηκε σε εφιάλτη για τον Πεπ Γκουαρδιόλα.

Η πρώτη μεγάλη εικόνα του ματς είναι πως η Σίτι μπήκε με περισσότερη κατοχή, αλλά χωρίς ουσία. Είχε την μπάλα, είχε κάποιες πρώτες επιθετικές κυκλοφορίες, όμως δεν είχε ούτε ένταση στις τελικές προσπάθειες ούτε καθαρότητα στην τελευταία πάσα. Η Ρεάλ, αντίθετα, είχε αυτό που έχουν οι μεγάλες ομάδες στα ευρωπαϊκά βράδια, υπομονή, σωστή ανάγνωση στιγμών και κυνισμό. Περίμενε τη στιγμή που η Σίτι θα άφηνε χώρο, θα έκανε το λάθος ή θα έχανε την ισορροπία της. Και όταν αυτό συνέβη, χτύπησε αμέσως.

Το πρώτο γκολ ήταν κομβικό όχι μόνο επειδή άνοιξε το σκορ, αλλά επειδή φανέρωσε όλο το πρόβλημα της Σίτι στο κομμάτι της διαχείρισης. Μια μεγάλη μπαλιά του Κουρτουά προκάλεσε πανικό, ο Ντοναρούμα βγήκε άτσαλα από την εστία του και ο Βαλβέρδε, με απόλυτη ψυχραιμία, εκτέλεσε. Ήταν μια φάση που εξέθεσε και την αμυντική γραμμή των Άγγλων και τον τερματοφύλακά τους. Από εκεί και πέρα, η Ρεάλ μυρίστηκε αίμα.

Το δεύτερο γκολ ήρθε από το αριστερό άκρο, εκεί όπου ο Βινίσιους έκανε ξανά τεράστια ζημιά. Η ικανότητά του να συγκλίνει, να τραβάει παίκτες πάνω του και να διαλύει τις αποστάσεις της αντίπαλης άμυνας έδωσε ξανά στη Ρεάλ τον έλεγχο της κατάστασης. Η μπάλα στρώθηκε στον Βαλβέρδε και ο Ουρουγουανός τελείωσε τη φάση σαν επιθετικός πρώτης γραμμής. Εκεί ουσιαστικά φάνηκε ότι η Σίτι δεν μπορούσε να ακολουθήσει ούτε σε ένταση ούτε σε αμυντικές επιστροφές.

Το τρίτο γκολ ήταν το αποκορύφωμα της βραδιάς. Η ανάπτυξη ξεκίνησε πάλι από τον Βινίσιους, πέρασε από τον Αρντά Γκιουλέρ και κατέληξε σε ένα τελείωμα υψηλής δυσκολίας από τον Βαλβέρδε, ο οποίος ολοκλήρωσε ένα χατ-τρικ βγαλμένο από άλλες εποχές. Δεν ήταν απλώς αποτελεσματικός. Ήταν αλάνθαστος. Τρεις τελικές, τρία γκολ, όλα στο πρώτο ημίχρονο. Και μάλιστα μιλάμε για έναν παίκτη που πριν από αυτό το ματς είχε μόλις τρία γκολ σε 75 συμμετοχές στο Champions League. Μέσα σε 42 λεπτά διπλασίασε τη συνολική ευρωπαϊκή παραγωγή του.

Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι πήρε καθαρά μορφή διαχείρισης από τη Ρεάλ και αδυναμίας αντίδρασης από τη Σίτι. Ο Γκουαρδιόλα προσπάθησε να αλλάξει πράγματα με την είσοδο του Ρέιντερς, όμως το πρόβλημα δεν ήταν ένα πρόσωπο. Ήταν συνολικό. Η ομάδα του δεν είχε καθαρό μυαλό, δεν είχε κάθετο ποδόσφαιρο και κυρίως δεν είχε τον Χάαλαντ στο παιχνίδι. Ο Νορβηγός έμεινε σχεδόν εκτός ματς, με εξαίρεση μία φάση στην οποία ο Ρούντιγκερ έβγαλε τεράστια αμυντική παρέμβαση. Όταν η Σίτι δεν μπορεί να βρει τον Χάαλαντ σε τέτοιες βραδιές, γίνεται πολύ πιο προβλέψιμη.

Η Ρεάλ μάλιστα θα μπορούσε να είχε τελειώσει ολοκληρωτικά την πρόκριση από το πρώτο παιχνίδι. Ο Ντοναρούμα, παρά τα σοβαρά λάθη του, κράτησε το σκορ σε σχετικά διαχειρίσιμο επίπεδο για τους Άγγλους, βγάζοντας σημαντικές επεμβάσεις, ενώ απέκρουσε και το πέναλτι του Βινίσιους στο δεύτερο μέρος. Το γεγονός ότι η Ρεάλ έφτασε στο 3-0 χωρίς τον Εμπαπέ διαθέσιμο λέει πολλά για τη φετινή επιθετική της ωριμότητα. Δεν εξαρτήθηκε από έναν σταρ. Βρήκε γκολ από τον χώρο, από τις μεταβάσεις, από τη συνεργασία των άκρων της και από έναν μέσο που εξελίχθηκε σε απόλυτο πρωταγωνιστή.

Σε επίπεδο τακτικής, το μεγάλο κέρδος της Ρεάλ ήταν ότι έσπασε τον ρυθμό της Σίτι και την ανάγκασε να παίζει χωρίς ασφάλεια. Οι Άγγλοι ήθελαν έλεγχο μέσω κατοχής, όμως η Ρεάλ τους οδήγησε σε κατοχή χωρίς απειλή. Κι όταν η μπάλα χανόταν, οι Ισπανοί έβρισκαν αμέσως χώρους πίσω από την πρώτη γραμμή πίεσης. Εκεί κρίθηκε το ματς. Η Σίτι έμοιαζε βαριά, αργή και για μεγάλα διαστήματα ακίνδυνη. Η Ρεάλ, αντιθέτως, ήταν κοφτερή, πειθαρχημένη και απειλητική κάθε φορά που επιτάχυνε.

Το 3-0, πλέον, αλλάζει πλήρως τη λογική της ρεβάνς. Η Ρεάλ όχι μόνο πήρε καθαρό προβάδισμα, αλλά και κουβαλά μαζί της ένα ιστορικό στοιχείο που βαραίνει ασφυκτικά τον αντίπαλο: κάθε φορά που κέρδισε πρώτο νοκ-άουτ αγώνα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών ή στο Champions League με διαφορά τριών ή περισσότερων γκολ, προκρίθηκε. Και αυτό έχει συμβεί 28 φορές πριν από τη φετινή. Για τη Σίτι, το έργο στο «Έτιχαντ» μοιάζει πλέον τιτάνιο.

Από την πλευρά του Γκουαρδιόλα, το πρόβλημα είναι διπλό. Όχι μόνο επειδή η ομάδα του ηττήθηκε βαριά, αλλά επειδή δέχθηκε τρία γκολ στο πρώτο ημίχρονο, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για ομάδα του Πεπ. Κυρίως, όμως, επειδή αυτή η ήττα ανέδειξε όλες τις φετινές αδυναμίες της Σίτι εκτός έδρας στην Ευρώπη. Η αμυντική αστάθεια, η έλλειψη συμπαγούς αντίδρασης όταν στραβώνει το ματς και η δυσκολία να επιβληθεί απέναντι σε αντίπαλο κορυφαίου επιπέδου ξαναβγήκαν στην επιφάνεια.

Η ουσία είναι μία. Η Ρεάλ έκανε επίδειξη ευρωπαϊκής προσωπικότητας. Δεν χρειάστηκε να παίξει τέλειο ποδόσφαιρο επί 90 λεπτά. Χρειάστηκε απλώς να παίξει με τη γνώση, την ένταση και την ωριμότητα που έχει μάθει να κουβαλά σε αυτά τα βράδια. Ο Βαλβέρδε έγραψε τη μεγάλη προσωπική ιστορία, ο Βινίσιους ήταν ο μόνιμος διαλύτης της αγγλικής άμυνας, ο Κουρτουά ενέπνευσε ασφάλεια και η Ρεάλ έστειλε ένα πολύ ηχηρό μήνυμα: ακόμη και χωρίς τον Εμπαπέ, παραμένει το απόλυτο μέτρο σύγκρισης στο Champions League.