Το μεγάλο δίλημμα του Μπενίτεθ και οι αναγκαστικές αλχημείες στον ΠΑΟ

Μετρώντας απουσίες, ελλείψεις και αναγκαστικές εσωτερικές μετατοπίσεις, ο Παναθηναϊκός μπαίνει στην τελική ευθεία για το μεγάλο παιχνίδι με τη Μπέτις στο ΟΑΚΑ, με τον Ράφα Μπενίτεθ να καλείται να πάρει μια απόφαση που μπορεί να καθορίσει όλη την αγωνιστική φυσιογνωμία της ομάδας: θα κρατήσει την τριάδα στα μετόπισθεν ή θα επιστρέψει σε τετράδα για να προστατεύσει καλύτερα την ισορροπία του συνόλου;

Oι απουσίες και οι εκτός λίστας

Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό. Είναι απολύτως πρακτικό και προκύπτει από την ίδια τη σκληρή πραγματικότητα του ρόστερ. Οι απουσίες που έχουν ήδη καταγραφεί για το ματς των «16» του Europa League είναι πολλές και χτυπούν καίρια κυρίως την αμυντική γραμμή. Ο Γεντβάι είναι εκτός ευρωπαϊκής λίστας, ο Πάλμερ Μπράουν παραμένει τραυματίας, ενώ οι Ερνάντεθ και Τουμπά είναι τιμωρημένοι. Με απλά λόγια, οι καθαρόαιμες επιλογές του Μπενίτεθ για το κέντρο της άμυνας περιορίζονται ουσιαστικά στον Ίνγκασον και τον Κάτρη.

Αυτό ακριβώς είναι και το σημείο από το οποίο ξεκινά το βασικό δίλημμα του Ισπανού τεχνικού. Με τόσο περιορισμένες λύσεις στο κέντρο της άμυνας, κάθε απόφαση συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες γραμμές. Μιλάμε δηλαδή για ένα «πράσινο ντόμινο» απουσιών, με τον Μπενίτεθ να εξετάζει σοβαρά εσωτερικές μετακινήσεις, με τον Καλάμπρια να μετατρέπεται σε κομβικό πρόσωπο του πλάνου και τον Πελίστρι να αποτελεί λύση ανάγκης για τη δεξιά πλευρά.

Ο παίκτης-κλειδί

Η μία σκέψη είναι να πειραχτεί όσο το δυνατόν λιγότερο η άμυνα και ο Παναθηναϊκός να επιστρέψει σε διάταξη με τετράδα πίσω. Σε αυτή την εκδοχή, ο Μπενίτεθ προσπαθεί να κρατήσει τις πλευρές πιο σταθερές και να δώσει μεγαλύτερη συνοχή στο ανασταλτικό κομμάτι, γνωρίζοντας ότι απέναντί του θα βρει μια ομάδα με ποιότητα, ένταση και ευρωπαϊκή εμπειρία. Ο Καλάμπρια σε ένα τέτοιο σενάριο γίνεται ουσιαστικά ο παίκτης-κλειδί, αφού από τη δική του θέση και προσαρμογή εξαρτάται η συνολική ισορροπία της τετράδας.

Αν ο Ισπανός επιλέξει αυτή τη λύση, τότε μπροστά από την άμυνα μπορεί να σχηματιστεί τριάδα στη μεσαία γραμμή, με τον Ρενάτο Σάντσες και τον Τσέριν να αποτελούν βασικούς άξονες. Η ανάγκη αυτή προκύπτει και από τα δεδομένα των υπόλοιπων απουσιών, καθώς ο Μπακασέτας είναι τιμωρημένος και ο Κοντούρης εκτός ευρωπαϊκής λίστας. Σε μια τέτοια διάταξη, ο Παναθηναϊκός θα αναζητήσει περισσότερα τρεξίματα, κλειστές αποστάσεις και μεγαλύτερο έλεγχο στον άξονα, ώστε να μην εκτεθεί σε ένα ματς όπου η παραμικρή αμυντική αστάθεια μπορεί να κοστίσει ακριβά.

Στα άκρα, οι επιλογές υπάρχουν αλλά δεν περισσεύουν. Ο Αντίνο εμφανίζεται ως μία σταθερή λύση, ενώ για την άλλη πλευρά οι υποψήφιοι είναι ο Ζαρουρί και ο Πελίστρι. Πιο κοντά στην κορυφή, ο Ταμπόρδα συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες για να κινηθεί πίσω από τον Ανδρέα Τετέι, λειτουργώντας ως συνδετικός κρίκος στο επιθετικό κομμάτι.

Εναλλακτική με ανακατανομή ρόλων

Η δεύτερη εκδοχή είναι να διατηρηθεί η τριάδα στην άμυνα, παρά τα περιορισμένα διαθέσιμα πρόσωπα, με ανακατανομή ρόλων στις πλευρές. Σε αυτή την προσέγγιση, ο Πελίστρι μπορεί να καλύψει όλη τη δεξιά πλευρά ως wing-back, με τον Κυριακόπουλο να παίρνει την αριστερή. Πρόκειται για ένα σχήμα που ενδεχομένως δίνει περισσότερη επιθετικότητα στα άκρα, αλλά ταυτόχρονα ανεβάζει τις απαιτήσεις σε αλληλοκαλύψεις, τρεξίματα και πειθαρχία, ειδικά απέναντι σε αντίπαλο που ξέρει να χτυπά στο transition.

Εδώ ακριβώς φαίνεται πόσο καθοριστικός είναι ο ρόλος του Καλάμπρια. Όποιο πλάνο κι αν επιλεγεί, ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί από εκείνον να καλύψει κενά, να δώσει λύσεις και να υποστηρίξει μια άμυνα που πηγαίνει στο πιο κρίσιμο ευρωπαϊκό ματς της περιόδου με το ζόρι και με πατέντες. Οι απουσίες στους στόπερ υποχρεώνουν τον Μπενίτεθ να αλλάξει πρόσωπα και ισορροπίες, ενώ το ενδεχόμενο να μετακινηθεί ο Πελίστρι πιο χαμηλά δεξιά είναι άλλη μία ένδειξη ότι ο Παναθηναϊκός δουλεύει με λύσεις ανάγκης και όχι με κανονικό αγωνιστικό σχεδιασμό.

Από εκεί και πέρα, ο Μανώλης Σιώπης δίνει μια ανάσα, αφού όλα δείχνουν ότι θα βρίσκεται στην αποστολή μετά την επιστροφή του σε κανονικό πρόγραμμα προπόνησης. Αντίθετα, το θέμα του Πέδρο Τσιριβέγια εξακολουθεί να μένει ανοιχτό, με την τελική εικόνα να ξεκαθαρίζει στις τελευταίες προπονήσεις. Ο Μπενίτεθ θέλει να δει στο χορτάρι ποιο σχήμα δουλεύει καλύτερα, ποιο του προσφέρει περισσότερη ισορροπία και ποιο μπορεί να αντέξει την πίεση ενός ματς τέτοιας έντασης.

Τα δύο σενάρια

Με βάση τα έως τώρα δεδομένα, ένα πιθανό σχήμα 4-5-1 θα μπορούσε να έχει τους Λαφόν, Ίνγκασον, Κάτρη, Καλάμπρια, Κυριακόπουλο, Ρενάτο, Τσέριν, Ζαρουρί και Αντίνο στα άκρα, τον Ταμπόρδα πίσω από τον Τετέι. Από την άλλη, στο ενδεχόμενο του 3-4-2-1, το πλάνο θα μπορούσε να στηρίζεται στους Λαφόν, Ίνγκασον, Κάτρη, Καλάμπρια, με Πελίστρι και Κυριακόπουλο στις πτέρυγες, Ρενάτο και Τσέριν στον άξονα, και τους Ταμπόρδα, Αντίνο πίσω από τον Τετέι.

Η ουσία, πάντως, δεν αλλάζει. Ο Παναθηναϊκός δεν πηγαίνει απλώς αποδεκατισμένος σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό ραντεβού. Πηγαίνει με ανοιχτό τακτικό μέτωπο, με τον προπονητή του να ζυγίζει μέχρι την τελευταία στιγμή ποιο ρίσκο είναι μικρότερο. Να κρατήσει ένα σχήμα που έχει δουλευτεί, αλλά πλέον δεν έχει τα κατάλληλα πρόσωπα για να το υπηρετήσει, ή να γυρίσει σε μια πιο συμβατική διάταξη, θυσιάζοντας ενδεχομένως κομμάτι από την επιθετική του ανάπτυξη για να σώσει την αμυντική του ισορροπία.