Αλλά όταν σκέφτομαι πως τρελάθηκα κι εγώ από την κερκίδα, μάλιστα από τα δύο πρώτα αστεία φάουλ που σφύριξε ο Τσιμεντερίδης και πως έκανα καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, δεν μπορώ να τους κατηγορήσω.

Θα μου πείτε βέβαια ότι δεν είναι το ίδιο. Σαφώς. Οι παίκτες και ο προπονητής οφείλουν να είναι επαγγελματίες, να διαχειρίζονται το θυμό τους και τις αντιδράσεις τους, μπλα μπλα μπλα. Δεκτό κι αυτό, αλλά… ρομπότ δεν είναι πάντως. Κι έχουν φουλ ανεβασμένους παλμούς μέσα στο ματς.

Και θα το διαχειριστείς μία, δύο, τρεις, δέκα. Κάποια στιγμή θα χάσεις την ψυχραιμία σου. Είναι μια εχθρική κατάσταση από τη διαιτησία σε όλα τα ματς από την αρχή της σεζόν. Βλέπεις τον Νίκολιτς, βλέπεις τον Βίντα, βλέπεις ακόμα και τον Πινέδα να αντιδράνε. Ε, δεν είναι τρελοί!

Διαβάστε τη συνέχεια στο enwsi.gr