Το σχέδιο του Νίκολιτς με το build up και οι Γιόβιτς - Βάργκα

Για το πόσο σημαντική ήταν η νίκη της ΑΕΚ επί του Παναθηναϊκού, στο ψυχολογικό κομμάτι κυρίως και βαθμολογικό δευτερευόντως, τα είπαμε στο κομμάτι της Δευτέρας.

Ας δούμε λίγο τώρα το αγωνιστικό κομμάτι του ντέρμπι. Τα καλώς, αλλά και τα κακώς κείμενα που έβγαλε η ΑΕΚ στο συγκεκριμένο παιχνίδι και τι μπορεί να δούμε στη συνέχεια. Ο Μάρκο Νίκολιτς παράταξε την ομάδα σε διάταξη 4-4-2 βάζοντας για πρώτη φορά μαζί, από το ξεκίνημα, ενός αγώνα τους Βάργκα και Γιόβιτς στην κορυφή της επίθεσης. Στο δημιουργικό κομμάτι η αλήθεια είναι πως στο πρώτο ημίχρονο η ΑΕΚ είχε δυσκολίες. Η πίεση ψηλά του Παναθηναϊκού και σε διάρκεια ήταν ένα κομμάτι που δεν περίμενε σε τέτοιο βαθμό η Ένωση. Λογικό, καθώς ο Μπενίτεθ δεν μας έχει συνηθίσει ως τώρα να πρεσάρει τόσο ψηλά. Βέβαια, αυτό του γύρισε μπούμερανγκ στο δεύτερο ημίχρονο, καθώς οι παίκτες του «έσκασαν» και η ΑΕΚ το εκμεταλλεύτηκε στον τέλειο βαθμό.

Το διάστημα που ο Παναθηναϊκός πίεσε ψηλά την ΑΕΚ, η αλήθεια είναι πως δημιουργήσει πρόβλημα στην ανάπτυξη της Ένωσης. Παρατηρήσαμε όμως ότι ο Νίκολιτς συνέχιζε να επιμένει στο να βγαίνει η μπάλα από την άμυνα με build up και όχι με γεμίσματα από τον Στρακόσια ή τους αμυντικούς. Θέλει να παίζει ο προπονητής με build up από την άμυνά του. Γι’ αυτό και η επιθυμία του είναι να έχει στον άξονα καλούς χειριστές της μπάλας. Έγιναν λάθη από τα χαφ της ΑΕΚ ωστόσο. Λάθη, που οδηγούσαν τον Παναθηναϊκό στο να ανακτά την κατοχή, όμως η άμυνα του Δικεφάλου απορροφούσε σωστά κάθε επιθετική διάθεση των «πρασίνων», με αποτέλεσμα να μη τους επιτρέψουν να δημιουργήσουν ούτε μία σοβαρή ευκαιρία.

Αυτό που θέλει να βελτιωθεί ο Νίκολιτς είναι η κυκλοφορία της ΑΕΚ στο δικό της μισό, όταν ο αντίπαλος πιέζει. Εφόσον στα επόμενα ματς βελτιωθεί αυτό το κομμάτι, η ΑΕΚ θα αρχίσει να εκμεταλλεύεται τους κενούς χώρους και να βγαίνει πιο σωστά και με καλύτερες προϋποθέσεις μπροστά. Άρα να δημιουργεί πιο εύκολα.

Θα συνεχίσει η ΑΕΚ να παίζει με build up σε μεγάλα διαστήματα των αγώνων της. Όσα ρίσκα και να παίρνει, ακόμη κι αν πληρώσει κάποια λάθη που θα γίνουν, αυτός ο τρόπος εφόσον τελειοποιηθεί είναι πιο σωστός για να βγαίνει σωστά στην επίθεση και να εκμεταλλεύεται τα μέτρα που παίρνει ο αντίπαλος για να πιέσει, άρα αφήνει κενά πίσω.

Όσον αφορά τώρα τη συνύπαρξη Γιόβιτς – Βάργκα για πρώτη φορά τόση πολύ ώρα στο γήπεδο, μπορεί δημιουργικά τα 55 λεπτά που έπαιξαν μαζί, να μην φτιάχτηκαν πολλές φάσεις, όμως τακτικά ήταν εξαιρετικοί. Την πρώτη φορά που κατάφερε και έβαλε η ΑΕΚ τη μπάλα στην περιοχή του Παναθηναϊκού βρήκε γκολ. Μπορεί τα εύσημα να πήγαν στον σκόρερ Γιόβιτς, στο 15’, όμως ο Βάργκα τακτικά ήταν εκεί που έπρεπε. Ήταν μέσα στο «κουτί», μπέρδεψε τον Γεντβάι, με αποτέλεσμα ο Λούκα με μία του κίνηση να ξεμαρκαριστεί και να σκοράρει. Αν η μπάλα περνούσε από τον Γιόβιτς, ο Βάργκα ήταν κοντά για να εκμεταλλευτεί αυτός την πάσα του Λιούμπισιτς.

Ο Ούγγρος έτρεξε πολύ. Έδωσε μάχες, κούρασε τους αντιπάλους, κινούταν σωστά και διαφορετικούς χώρους από τον Γιόβιτς, άνοιγε διαδρόμους και έδινε στηρίγματα. Από το γήπεδο η τακτική δουλειά του Βάργκα φαινόταν και ήταν σημαντική… Αυτό που περιμένει ο Νίκολιτς στη συνέχεια είναι να αποκτήσουν καλύτερη χημεία οι Βάργκα – Γιόβιτς (μη ξεχνάμε ότι είναι μόλις λίγες ημέρες μαζί σε προπονήσεις και αγώνες). Θέλει τον χρόνο του ο Βάργκα, όμως είναι τέτοιος παίκτης που έχει χαρακτηριστικά τα οποία είναι χρήσιμα για έναν προπονητή: δουλεύει πολύ χωρίς τη μπάλα και όταν αρχίσει να τον «ταϊζει» στο αντίπαλο κουτί η ομάδα, θα τον δούμε και με την ΑΕΚ να σκοράρει συχνά…