Τι πλήρωσε η ΑΕΚ στη Μαδρίτη και το μεγάλο της κέρδος

Όσα έγιναν το βράδυ της Μ. Πέμπτης στο Βαγιέκας για την ΑΕΚ δεν μπορείς να το δεις ως «μάθημα». Μαθήματα παίρνεις στο ξεκίνημα μιας σεζόν. Τώρα που φτάνουμε στο φινάλε της, τα λάθη σου και τις αδυναμίες σου απλά τις πληρώνεις και πας παρακάτω.

Η ΑΕΚ γνώρισε βαριά ήττα στο Μαδρίτη από τη Ράγιο. Άδικη ήττα και από αγωνιστικής άποψης και διαιτητικής. Το πέναλτι που δόθηκε εις βάρος του Ρέλβας όπου διαμορφώθηκε το 3-0 ήταν απλά και ξεκάθαρα ανύπαρκτο. Στο χέρι στήριξης του Πορτογάλου βρίσκει η μπάλα. Δεν υπάρχει καν θέμα «ερμηνείας». Το πέναλτι δεν έπρεπε να δοθεί και η κουβέντα τελειώνει εδώ.

Στο αγωνιστικό κομμάτι σε καμία περίπτωση η διαφορά των δυο ομάδων δεν ήταν για 3-0. Η ΑΕΚ δεν έκανε ό,τι έκανε στο Καραϊσκάκη με τον Ολυμπιακό. Δεν μπήκε, τελικά, συγκεντρωμένη στο ματς και μόλις στο 2ο λεπτό μετά από συνολική κακή αμυντική λειτουργία βρέθηκε πίσω στο σκορ. Στην πορεία το πρώτο ημίχρονο έγινε ένα… ροντέο. Περίεργο. Η μία ομάδα έδινε χώρους στην άλλη να δημιουργήσει. Και η ΑΕΚ δημιούργησε περισσότερο. Τέσσερις κλασικές ευκαιρίες κι ένα δοκάρι είχε η ΑΕΚ πριν τελειώσει το ημίχρονο. Ένα γκολ να έβρισκε, θαρρώ πως βλέπαμε ό,τι είχαμε δει και στην Σαμψούντα, όπου επίσης η ΑΕΚ είχε βρεθεί πίσω στο σκορ μόλις στο 4ο λεπτό και στο δεύτερο ημίχρονο το γύρισε.

Δεν ήταν τόσο κακή η ΑΕΚ στη Μαδρίτη. Δεν έπαιξε όμως έξυπνα. Την παρέσυρε το παιχνίδι. Πλήρωσε σαφώς και κάποια πράγματα: την αποτελεσματικότητα του αντιπάλου. Τη δική της κακή ημέρα στα τελειώματα. Αλλά και το γεγονός ότι το ρόστερ της έχει κάποιες βασικές αδυναμίες. Γνωστό εδώ καιρό αυτό. Εξ ου και η ομάδα έχει στα δικά μου μάτια, η ΑΕΚ έχει κάνει ήδη υπερβάσεις και πράγματα που δεν πιστεύαμε ότι θα κατάφερνε όταν ξεκινούσε αυτό το νέο ταξίδι από το περασμένο καλοκαίρι. Ίσως γι’ αυτό και πολλοί πιστεύουμε ότι η πρόκριση δεν έχει χαθεί οριστικά και στη Φιλαδέλφεια την προσεχή Πέμπτη μπορεί να γραφτεί ένας άθλος, παρόμοιος με εκείνον το 1977 κόντρα στην ΚΠΡ.

Δεν θα μπω σε άλλες λεπτομέρειες σχετικά με το χθεσινό παιχνίδι. Εκτιμώ ότι δε χρίζει και μεγάλης ανάλυσης: Η ΑΕΚ έκανε ευκαιρίες δεν βρήκε γκολ. Η Ράγιο, μια καλή ταχυδυναμική ομάδα, έκανε λιγότερες κλασικές ευκαιρίες, όμως βρήκε γκολ. Όλα αυτά στο πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο οι Ισπανοί έδωσαν μπάλα στην ΑΕΚ, έπαιξαν καλή άμυνα, περιόρισαν τις τελικές της ΑΕΚ, δεν έκαναν ούτε αυτοί, όμως βρήκαν άλλο ένα γκολ με το πέναλτι «δώρο» που τους έκαναν. Τόσο απλά.

Αν είναι να «πέσει» η ΑΕΚ να «πέσει» με ψηλά το κεφάλι

Από εκεί και πέρα αν κι εφόσον τελειώσει το φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι της ΑΕΚ θα έχουμε να πούμε πολλά στην Ευρώπη για το τι θα χρειαστεί του χρόνου, όπου λογικά θα βρει την ΑΕΚ σε άλλη διοργάνωση.

Αυτό που πρέπει και έχει η ΑΕΚ στο μυαλό της είναι η ρεβάνς. Η πρόκριση σαφώς και έχει δυσκολέψει αφάνταστα. Την Πέμπτη όμως σε μία γεμάτη Φιλαδέλφεια πρέπει οι παίκτες να καταθέσουν ψυχή, να κερδίσουν, να παλέψουν και ό,τι γίνει. Αν είναι να «πέσει» η ΑΕΚ να «πέσει» με ψηλά το κεφάλι και με χειροκρότημα στο φινάλε, όπως κι αν έχει, γιατί η ομάδα κατάφερε σημαντικά πράγματα φέτος στην Ευρώπη.

Όσα έχει πετύχει φέτος η ΑΕΚ, αποτυπώνονται και από την πίστη που υπάρχει τόσο μέσα στην ομάδα, όσο και σε μεγάλο μέρος του κόσμου, ότι γυρίζει… Είναι τεράστιο κέρδος αυτή η πίστη που έχει γεννηθεί. Ρεαλισμός σίγουρα υπάρχει. Αλλά δεδομένα η ΑΕΚ φέτος «μεγάλωσε» και έκανε βήματα σπουδαία που πρέπει να εξαργυρώσει σωστά… Καλή Ανάσταση να έχουμε. Υγεία σε όλους, προσοχή στους δρόμους και μην αφήσετε κανέναν μόνο αυτές τις ημέρες. Μία μικρή επίσκεψη, ένα τηλέφωνο ακόμα μπορεί να αρκεί…