Ολυμπιακός: Οι υπερβολές με ΑΕΚ - Τι και ποιοί κρίνονται στη Λεωφόρο

Συνηθίζεται να γράφουμε - λέμε υπερβολές μετά από σημαντικά ματς όπως ήταν η πρεμιέρα του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ στα πλέι οφ της Super League. Όχι, δεν ήταν υπερβολές όσα γράφτηκαν για την εικόνα των ερυθρόλευκων. Ήταν κακή. Κάκιστη. Αυτό προφανώς δεν αμφισβητείται, δεν θα επιχειρήσω να τρελάνω κανέναν που μπήκε στον κόπο να διαβάσει εδώ.
Οι υπερβολές, αντιθέτως, αφορούσαν την εικόνα της ΑΕΚ. Έβαλε ένα γκολ σε μια «κατεβασιά» - αντεπίθεση που άρχισε από απίστευτα περιττό ρίσκο του Ρέτσου να ανέβει τόσο ψηλά τόσο νωρίς στο ματς (5') και να χαρίσει τη μπάλα σε αντίπαλο. Και μετά απ' αυτό η ΑΕΚ έχει το απόλυτο μηδέν. Εκμεταλλευόμενη την αδυναμία του Ολυμπιακού να κάνει έστω και τα βασικά, κράτησε με ευκολία το υπέρ της γρήγορο 0-1 και έφυγε νικήτρια από το Γ.Καραϊσκάκης και έγινε το πολύ μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου ούσα στο +5β. πια στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα.

Αν κάποιος θυμηθεί το 2-0 του Ολυμπιακού επί της ΑΕΚ στον α' γύρο της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος στο ίδιο γήπεδο πιθανότατα θα διαπιστώσει ότι σ' εκείνο το ματς οι κιτρινόμαυροι είχαν κάνει (έστω και λίγα) περισσότερα πράγματα επιθετικά. Απλά ατύχησαν να βρουν απέναντί τους έναν σαφώς καλύτερο και κυρίως πιο ουσιαστικό Ολυμπιακό που σκόραρε δύο φορές και κέρδισε πανεύκολα. Τη διαφορά δηλαδή στα δύο ματς την έκανε ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ λίγο-πολύ ίδια ήταν σε επίπεδο απόδοσης.

Πάμε τώρα παρακάτω, σ' αυτά που έρχονται. Την προσεχή Κυριακή (19/4) η ομάδα του Μεντιλίμπαρ πάει στη Λεωφόρο για ένα ακόμα clasico κόντρα στον αιώνιο αντίπαλό του, Παναθηναϊκό. Αλλιώς ήλπιζαν να πηγαίνουν σ' αυτό το ματς οι ερυθρόλευκοι (σ.σ.: αν κέρδιζαν την ΑΕΚ στην πρεμιέρα θα πήγαιναν ως πρωτοπόροι της βαθμολογίας) αλλιώς πάνε τώρα. Με την πίεση να βρίσκεται στα ουράνια και το ματς να έχει χαρακτήρα do or die. Δηλαδή, κερδίζουν και διατηρούν κάποιες ελπίδες για τίτλο (σε συνδυασμό προφανώς με το τι θα κάνει η ΑΕΚ κόντρα στον ΠΑΟΚ), δεν κερδίζουν και επί της ουσίας ασχολούνται από τώρα με το πως δεν θα απωλέσουν (και) τη 2η θέση.
Τα ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό ήταν (είναι και θα είναι) ανέκαθεν ξεχωριστά για τον Ολυμπιακό και το αντίστροφο. Πλέον αυτό το ματς ξεπερνάει κατά πολύ και τον συγκεκριμένο χαρακτήρα, του clasico δηλαδή. Έγραψα πιο πάνω ότι το ντέρμπι είναι do or die. Κι αυτό αφορά την ουσία, δηλαδή την κατάταξη των ομάδων.
Όμως αυτό το ματς είναι πια κάτι περισσότερο και απ' αυτό. Αυτό και εκείνα που ακολουθούν ως το φινάλε των πλέι οφ και κατ' επέκταση της σεζόν, απέκτησαν διαφορετικό χαρακτήρα μετά την ήττα από την ΑΕΚ που έκανε τον Ολυμπιακό πολύ μεγάλο αουτσάιντερ για τον τίτλο. Σ' αυτό το ματς (και τα επόμενα) κρίνονται «πράγματα». Βασικά κρίνονται πρόσωπα. Το πήγαιναν πολύ καλά μέχρι και τον Ιανουάριο οι ερυθρόλευκοι όπου στέκονταν και στην Ευρώπη.
Ύστερα το έχασαν. Μουτζούρωσαν πολύ την εικόνα τους. Επέτρεψαν σε όλους να τους «πιάσουν στο στόμα τους» όχι για καλό λόγο. Έδωσαν αφορμές. Έδωσαν δικαιώματα. Και πλέον βλέπουν την άλλη πλευρά του νομίσματος. Της (δυστυχώς και ισοπεδωτικής) κριτικής. Της αμφισβήτησης. 

Τώρα ο δρόμος έχει δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Είτε θα φροντίσουν όλοι (προπονητής και κυρίως κατ' εμέ παίκτες) με την εικόνα τους ως το φινάλε να αποδείξουν ότι έχουν κι άλλα να δώσουν και καλώς το κλαμπ αποφάσισε να επενδύσει - ποντάρει πάνω τους και πέρα από την τρέχουσα σεζόν. Είτε θα γιγαντώσουν την κριτική και την αμφισβήτηση με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το κοντινό και μακρινό τους μέλλον και τη σχέση με το κλαμπ. 

Η μπάλα είναι στα πόδια τους. Πάντα εκεί ήταν. Να την κλοτσάνε σωστά πρέπει.