Ο τεράστιος κίνδυνος για ΠΑΟ, τα ίδια λάθη με Ολυμπιακό και οι… σύμμαχοι

Το πρώτο φιλικό προετοιμασίας ποτέ δεν είναι για συμπεράσματα και τα σχετικά.
Ούτε το δεύτερο, ούτε το τρίτο, ουτε κανένα.
Γι' αυτό και οποιαδήποτε κουβέντα σαν "συμπέρασμα" απ' όσα είδαμε από τον "νέο Παναθηναϊκό του Νίστρουπ" όπως αποκαλείται αυτή την περίοδο το τριφύλλι, δεν εχει σημασία.
Είδαμε βέβαια μια πρώτη γεύση από το τι θέλει να παίξει σαν σύστημα και τακτική ο νέος προπονητής του Παναθηναικού, αλλά κι αυτό θα πρεπει πρωτα να ολοκληρωθεί τα παζλ των μεταγραφών και αποχωρήσεων, για να μπορέσουμε να βγάλουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα.
Τόσο για το σύστημα και την τακτική όσο και για τους παίκτες στους οποίους θα βασιστεί κατά κύριο λόγο η εφαρμογή τους.

Διαβάστε επίσης...

Ολυμπιακός και 2η ελληνική ομάδα για τον Γκαλάρσα που λάμπει στο Μουντιάλ!

Από κει και πέρα όμως, κάνει αν μη τι άλλο εντύπωση, ο τόνος και ο βαθμός ενασχόλησης του Παναθηναϊκού, έτσι όπως αυτό εκφράζεται από το ρεπορτάζ, για τις εξελίξεις στην Σούπερ Λίγκα.

Για να πω την αλήθεια, προσωπικά δεν κατάλαβα αυτό το κύμα ενθουσιασμού και πανηγυριου στα όρια του... ντελίριου για την ψηφοφορία που έγινε χθες στην Σούπερ Λίγκα.
Τι ακριβώς "πανηγυρίζει" και πάλι το ρεπορτάζ και γενικότερα οι αιχμές του δόρατος της Παναθηναϊκοφροσύνης σχετικά;
Το ότι η αναμέτρηση Αλαφούζου-Ηλιόπουλου-Σαββίδη από την μια και Μαρινάκη από την άλλη ήρθε... ισόπαλη;
Κι αυτό γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία για τον Παναθηναϊκό σαν ομάδα και σε σχέση με τους στόχους που έχει την σεζόν που έρχεται;

Κανείς ακόμα δεν έχει βάλει μυαλό... εκ των προηγουμένων;
Γιατί αν εδώ πρόκειται για επιχειρηματικά συμφέροντα ή ακόμα και πολιτικά ενόψει των επικείμενων εκλογών, πάσο.
Ο καθένας φυσικά έχει το δικαίωμα να υπερασπίζει τα συμφέροντα του ή έστω τα συμφέροντα που στηρίζει ή... εκπροσωπεί.
Ο Παναθηναϊκός όμως και η εξυπηρέτηση της επίτευξης των αγωνιστικών στοχων του φέτος, τι σχέση έχει με αυτά;
Γιατί αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί.
Κι όχι τόσο παλιά για να το ξεχάσουμε.
Δεν περασαν και πολλά χρόνια από τότε που ο Παναθηναϊκός και ο Αλαφούζος είχαν βγει "μπροστάρηδες" σε συμμαχια με ΑΕΚ-ΠΑΟΚ (Μελισσανίδης τότε και Σαββίδης ξανά) για την λεγόμενη... κάθαρση.

Ήταν οι εποχές που η γραφικότητα είχε χτυπήσει κόκκινο.
Τον Αλαφούζο το ρεπορτάζ και οι οργανωμενοι τον αποκαλούσαν "ο τιμωρός", η η περιβόητη "παράγκα και όραμα" αν θυμάμαι καλά τον τίτλο, έδινε κι έπαιρνε καθημερινά και τελικά;
Τελικά μήπως κανείς θυμάται τι έγινε;
Πέτυχε, λεει, η κάθαρση.
Και δόστου πανηγύρια.

Και το αποτέλεσμα ήταν η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ να πάρουν πρωταθλήματα, ο Ολυμπιακός επίσης να... ξαναπάρει με την "κάθαρση" στις δόξες της και ο Παναθηναϊκός όταν δεν ούρλιαζε για τις αδικίες σε βάρος του ακόμα και στις αναμετρήσεις με τους "συμμάχους του", αναλωνόταν όχι στο πως θα πάρει αυτός το πρωτάθλημα, αλλά το πως... δεν θα το πάρει ο Ολυμπιακός.

Με αποκορύφωμα, την χρονιά του Γιοβάνοβιτς, που την ώρα που ο Παναθηναϊκός έχανε ένα δικό του πρωτάθλημα από μια απόσταση οκτώ και δέκα βαθμών από τον δεύτερο, όλο το σύστημα του Παναθηναϊκού αναλωνόταν σε μια αστεία επίδειξη πόσο "αντί" είναι σε Ολυμπιακό και Μαρινάκη, την ώρα που ο βασικός του αντίπαλος ήταν η ΑΕΚ με τον Μελισσανίδη να ελέγχει τα πάντα, που τελικά φυσικά του πήρε και το πρωτάθλημα.

Η κατάληξη λοιπόν του ανάλογου με χθες εγχειρήματος, ήταν όλοι οι άλλοι "εχθροί και φίλοι" να παίρνουν τα πρωταθλήματα  και ο Παναθηναϊκός να τερματίζει μονίμως τεταρτος και μάλιστα τις περισσότερες σαιζόν και... καταϊδρωμένος.

Η όλη ιστορία λοιπόν, μοιάζει πραγματικά να επαναλαμβάνεται.
Κι ο Παναθηναϊκός για μια ακόμα φορά να αποφασίζει από... μόνος του, να μπει σε ένα λούκι και να έχει σαν αποκλειστική ενασχόληση για μια ακόμα σεζόν, όχι το πως αυτός θα πάρει το πρωτάθλημα, αλλά το πως... δεν θα το πάρει ο Ολυμπιακός.
Είναι τεράστιος αυτός ο κίνδυνος πολύ περισσότερο που συνολικά ο Παναθηναϊκός είναι όπως έχει δείξει τόσα χρόνια επιρρεπής στο να επαναλαμβάνει τα λάθη του χωρίς ποτέ να διδάσκεται απ αυτά.

ΥΓ. Αν πάντως κάποιος έλεγε στον Νίστρουπ ότι στην ομάδα του πανηγυρίζουν περισσότερο μια ψηφοφορία στην Σούπερ Λίγκα απ' ότι γι' αυτά που βλέπουν απ αυτόν και την δουλειά του, σίγουρα αρχικά θα αναρωτιόταν και στην συνέχεια ίσως και να καταλάβαινε νωρίς-νωρίς το "που ήρθε".