Με ποιον θα απογειωθεί η Εθνική, ο άψογος Γιοβάνοβιτς και η... ψευδαίσθηση

Δικαιότατη νίκη στο Βελιγράδι... Τεράστια ανατροπή με θύμα μας την Σερβία... Σούπερ αποτέλεσμα αν και δικαιούμασταν περισσότερα από τα δυο γκολ που βάλαμε... Εκπληκτική Εθνική Ελλάδας, ομολογουμένως να την πιείς στο ποτήρι από πλευράς δημιουργίας και νοοτροπίας... Άψογος Ιβάν Γιοβάνοβιτς, τόσο για το (επιθετικό) πλάνο του και την επιμονή του σε αυτό, όσο και για το κοουτσάρισμά του... Τρελή φουρνιά επιθετικών & μεσοεπιθετικών αφού χθες έπαιξαν/ήταν και οι ...7 υπέροχοι (Τζόλης, Δουβίκας, Παυλίδης, Κωστούλας Τέττεη, Ιωαννίδης, Καρέτσας), μόνο ο άτυχος Κωνσταντέλιας έλειπε από την γαλανόλευκη Big 8. Με τους  επτά να αγωνίζονται πλέον και να διακρίνονται σε top  ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (όχι τυχαίο προφανώς)!!!!!! 

Σε όλα τα παραπάνω λέω ΝΑΙ. Λέω όμως και ΟΧΙ στον... υπέρ-ενθουσιασμό που κλασικά καλλιεργείτε λόγω της  δεδομένης εκκωφαντικής ατομικής ποιότητας που υπάρχει όντως σε...περίσσευμα. Από εκεί και πέρα όμως: ούτε είμαστε ή γίναμε ομάδαρα ΑΚΟΜΗ. Και για να γίνουμε πραγματικά καλή ομάδα θα πρέπει να καλύψουμε το δομικό θέμα που έχουμε στον άξονα της μεσαίας γραμμής... Ούτε έχουμε βρει έστω έναν αντίστοιχης ποιότητας/ταλέντου/ηλικίας  βαρβάτο "6αρι" (έναν Κατσουράνη, έναν Ζαγοράκη, έναν Μπασινά, έναν Ζήκο) ΑΚΟΜΗ... Ούτε  στο χορτάρι έχουν δημιουργηθεί/ βγει / υπάρχουν οι μεγάλες προσωπικότητες ΑΚΟΜΗ. Λείπει ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ στα χαφ που θα τους απογειώσει... Ούτε έχουμε αποκτήσει ως γκρουπ σκληράδα/καπατσοσύνη/aggressive (τα πολύ λίγα φάουλ κι ακόμη λιγότερα κλεψίματα, 7-5, το αποδεικνύουν) ενώ χρειαζόμαστε πολύ δουλειά στην ανασταλτική λειτουργία, στα μαρκαρίσματα, στις αμυντικές μεταβάσεις ΑΚΟΜΗ! Πόσο ευάλωτη είναι η ομάδα ΑΚΟΜΗ φάνηκε από τις φάσεις που δεχθήκαμε μετά την ισοφάριση μας. Κάλλιστα αντί για το υπερήφανο 1-2, μπορεί να κλαίγαμε σήμερα την μοίρα μας αν είτε το σέρβικο δοκάρι γινόταν γκολ ή αν ο Τζολάκης στο 90' δεν έκανε την απόκρουσή της αγωνιστικής στο Nation League... Γιατί αν γινόταν το 2-1 υπέρ της Σερβίας θα είχαμε μείνει με το... παραλίγο στο χέρι...

ΣΕΡΒΙΑ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ...

Ομολογουμένως θα ήταν αδικία να χάσει χθες βράδυ η Εθνική Ελλάδας με τέτοια υπεροχή και σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι που έβγαλε τέτοιες συνεργασίες, έκανε τόσες πλαγιοκοπήσεις, είχε σούπερ κίνηση, τρεξίματα και ξεκάθαρο πλάνο, τα οποία... μεταφράστηκαν στο χορτάρι σε + 60% κατοχή μπάλας, με 26 τελικές (9 στην εστία), με δοκάρι, με 6 κόρνερ κι αλλάζοντας 588 πάσες! Θα συμφωνήσω και με όλους εκείνους που υποστήριζαν πριν ακόμη την αναμέτρηση  στο "Μαρακανά" πως  αποτελούσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να πάρει μεγάλο αποτέλεσμα η "γαλανόλευκη" του Ιβάν Γιοβάνοβιτς κόντρα σε μια "Εθνική Σερβίας υπό κατασκευή", από έναν αντίπαλο που τελούσε "υπό σύγχυση" (για την ακρίβεια που διαλύθηκε μετά την ήττα από την Αλβανία/ αποκλεισμό από το Μουντιάλ και που στα δύο φιλικά που ακολούθησαν με τον νέο  κόουτς Παούνοβιτς έφαγαν 3-0 από το Πράσινο Ακρωτήρι και με 5-1 από το Μεξικό), από μια ομάδα με ποιοτικούς παίκτες αλλά μπερδεμένη, αργή και χαμηλού τέμπου. 

ΞΑΝΑΕΓΙΝΕ ΑΛΕΓΚΡΑ...

Στο τέλος όμως, ανεξάρτητα από τις αρχικές εκτιμήσεις μετράει η... επαλήθευση τους. Μετράει ότι η Εθνική μας έφυγε από το Βελιγράδι με το τρίποντο. Μετράει διπλά ... ο ελληνικός τρόπος με τον οποίο κέρδισε έναν πραγματικά ροκ ματς. Το τρομερό μπουστάρισμα που πήραν Γιοβάνοβιτς/ παίκτες (γιατί αυτή η "γαλανόλευκη" είναι και μάλιστα ...πολύ, ομάδα της ψυχολογίας). Συν το τεράστιο ηθικό που δημιουργεί κάθε "διπλό" με ανατροπή, πόσο μάλλον με 2 γκολ στο τελευταίο 20λεπτο (μαζί με τις καθυστερήσεις) του αγώνα! Πολύ σημαντικό στα δικά μου μάτια ότι η "γαλανόλευκη" έδειξε να ξαναβρήκε το κέφι και την αλέγκρια της, τα οποία...ψάχναμε στα φιλικά ματς που έγιναν μετά τον αποκλεισμό από το Μουντιάλ και που ήταν όλα μέτρια/ξενερουά παιχνίδια. Να μας δούμε βεβαίως και την Κυριακή κόντρα στο μεγάλο brand name, την Γερμανία του Γιούργκεν Κλοπ που θα ψάχνει και την πρώτη της νίκη (με δυο πάντως μεγάλες απουσίες, των Χαρβετς και Μουσιάλα)! 

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ...ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΙΔΗ

Στο δια ταύτα: από τον θρίαμβο στο Βελιγράδι εγώ θα κρατούσα φυσικά την δυνατότητα μιας καλής κλήρωσης , καθώς αν τερματίσουμε σε μία από τις 3 πρώτες θέσεις στον όμιλο μας, θα τεθούμε επικεφαλής σε όμιλο για τα προκριματικά του Euro, αποφεύγοντας όλες τις (λογικά μεγάλες) ομάδες, που θα τερματίσουν στις τρεις πρώτες θέσεις στους ομίλους της πρώτης κατηγορίας του Nations League, μαζί με  τον προσγειωμένο πανηγυρισμό του χρυσού σκόρερ Δουβίκα που ήρθαν να "δέσουν" με  τις δηλώσεις του "σοφού" Βαγγέλη Παυλίδη. Τι είπε ο άσος της Μπενφίκα; Αυτά που πρέπει να γίνουν μάθημα σε όλους μας... 

"Το έχουμε πει χίλιες φορές που καταντάει κουραστικό. Δεν φτάνει να είμαστε καλοί παίκτες, να είμαστε μια ομάδα με ταλέντο. Σήμερα παραλίγο να χάσουμε και το ματς. Είναι μια μεγάλη νίκη, αλλά πρέπει να μείνουμε στο έδαφος, Βαρεθήκαμε να μας λένε ταλέντα. Κάποιες φορές κοιτάμε λίγο παραπάνω να παίξουμε. Το ίδιο λάθος κάνετε και οι δημοσιογράφοι. Λέτε πως είμαστε πολύ καλοί και πρέπει να παίξουμε. Δεν είναι όμως, σε όλα ματς έτσι. Κάποια ματς πρέπει απλά να τα κερδίζεις. Δεν είναι μόνο η επίθεση, είναι η άμυνα, το κέντρο. Όλοι μαζί παίζουμε. Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε πως η ομάδα έχει ταλέντο, έχει καλή επίθεση και τέτοια. Η ομάδα πρέπει να αμύνεται όλη μαζί, να επιτίθεται όλη μαζί. Να δείξουμε προσωπικότητα. Τα γκολ μπορεί να έρχονται κι από πίσω. Οι Εθνικές που τα κατάφεραν ήταν γιατί ήταν γκρουπ. Εκεί θέλω να εστιάσω. Πρέπει να καλύψεις την άμυνα, να βοηθήσεις, όλοι πρέπει να το κάνουν αυτό. Δεν έχει σημασία ποιος θα βάλει το γκολ, ποιος θα κάνει την άμυνα. Σημασία έχει να νικάμε στο τέλος και να μαθαίνουμε παιχνίδι με το παιχνίδι γιατί έχουμε ταξίδι ακόμη μπροστά μας..."!! 

Τι είπε ουσιαστικά ο αρχηγός της Εθνικής μας; Πως  το πάθημα με το προηγούμενο Nations League, που κερδίσαμε στο Γουέμπλει, βάλαμε 3 γκολ στην Γλασκώβη, κάναμε 5/6 νίκες και ξαφνικά νομίζαμε πως γίναμε ομάδαρα και ότι στα  προκριματικά μπορούσαμε να περάσουμε Δανία και τη Σκωτία μόνο με το επιθετικό ταλέντο μας, παίζοντας μόνο με μπάλα, αλλά “φάγαμε” τα μούτρα μας, θα πρέπει να μας γίνει μάθημα. Αποκλειστήκαμε νωρίς χωρίς καν να δώσουμε μάχη. Έτσι και τώρα , δεν γίνεται να πιστεύουμε πως τα προκριματικά του Euro θα είναι συνέχεια του Nations League. Θα πρέπει να εξελιχθούμε και σε μια σοβαρή ομάδα, με ισορροπία, που όταν χρειάζεται θα πρέπει να πολεμήσει, να γίνει σκληροτράχηλη και να θυσιαστεί. Αν δεν είναι έτοιμη  η Εθνική μας να πολεμήσει, το ταλέντο από μόνο του δεν θα φτάσει και πάλι. Το Nations League είναι σαν το ... Conference, κατά κάποιο τρόπο!

ΟΙ ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΠΛΕΟΝ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΡΑΞΙΜΟ ΚΑΙ Η ... ΠΑΛΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ 

Το πρόβλημα της Εθνικής μας μέχρι χθες ήταν διπλό : Πρώτον, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς που δεν είχε ξεκάθαρες ιδέες με βάση το υλικό που διέθετε (προφανώς χρειάστηκε το εν μέρει "κραξιμο" για να ταρακουνηθεί). Καλώς ή κακώς πρέπει να φτιάξει μια εθνική μπροστόβαρη, αφού οι Έλληνες διεθνείς που μπορούν να κάνουν την διαφορά παίζουν μπροστά Στο ματς του Βελιγραδίου άλλαξε τροπάριο και μαζί άφησε στην άκρη τις  δοκιμές που έγιναν στα φιλικά του περασμένου καλοκαιριού , παρουσιάζοντας μια ενδεκάδα που βασιζόταν στη φόρμα των παικτών την συγκεκριμένη στιγμή. Και δεύτερον, η προβληματική νοοτροπία που είχαμε, κουβαλώντας την ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ που μας είχε δημιουργηθεί, ότι είμαστε μία σπουδαία ομάδα. Το περιέγραψα αναλυτικά παραπάνω, θέλουμε ακόμη δουλειά πολύ και προσπάθεια μεγάλη για να γίνουμε. Έχουμε σούπερ ταλέντο, αλλά μας λείπουν σημαντικά υλικά... 

Από εκεί και πέρα το να περάσουμε από την Εθνική των 3 στόπερ ή την Εθνική των 3 δεκαριών στην Εθνική των 5 σέντερ φορ (και να τους χρησιμοποιεί όλους εκμεταλλευόμενος το δικαίωμα των 5 αλλαγών) και σε ένα φουλ επιθετικό σχήμα με μπροστινή 4άδα τους Παυλίδη (Δουβίκα) - Κωστούλα (Ιωαννίδη) - Τζόλη, Καρέτσα (Τέττεη), είναι εύκολο και να το λες και να το παίζεις. Τώρα αν θα τους...αντέξει το σχοινί θα φανεί στο χειροκρότημα (και από τα...αποτελέσματα). Σίγουρα πάντως δεν θα είναι καθόλου απλή η λογική αυτού του εγχειρήματος, δηλαδή οτι για να κερδίσει θα πρέπει να βάζει ένα γκολ παραπάνω από αυτά που θα τρώει!!! Κρατείστε το αυτό... 

ΥΓ. Τρομερά τελειώματα οι φορμαρισμένοι Τζόλης & Δουβίκας αλλά πρώτοι μάγκες και οι δημιουργοί τους. Ο Παυλίδης με την ασιστ στον άσο της Άρσεναλ για το 1-1. Και ο Μιχαηλίδης που βγάζει την υπέροχη μεταβίβαση στον Τσιμίκα, ο οποίος με την σειρά του κάνει μια... εντυπωσιακή κούρσα και όχι μόνο προλαβαίνει την μπάλα αλλά βγάζει και "συστημένη" για τον Δουβίκα έχοντας προλάβει για δευτερόλεπτα να σηκώσει το κεφάλι του και να δει που ήταν ο φορ της Κόμο (βγήκε πρώτος και το παστέλωσε). Θύμισε παλιό καλό Τσιμίκα και έδειξε πόσο πολύτιμη είναι η σέντρα από τον μπακ ( για παράδειγμα ο Πήλιος ποτέ δεν θα την έβγαζε και δεν κέρδιζε ποτέ η ομάδα του)