Σοκ και βαθύ προβληματισμό προκαλεί η υπόθεση του 17χρονου στις Σέρρες που έχασε τη ζωή του ύστερα από άγριο ξυλοδαρμό, με έναν 16χρονο να ομολογεί για τη συμμετοχή του στο επεισόδιο. Την ίδια ώρα, η δημόσια συζήτηση φουντώνει όχι μόνο για το πώς συνέβη ο καβγάς, αλλά κυρίως για το τι αποκαλύπτει η τραγωδία σχετικά με τη σχολική βία, την οικογένεια και την αδυναμία του κράτους να βάλει φρένο στην παραβατικότητα ανηλίκων.

Σε αυτό το κλίμα, ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Γκούμας με ανάρτησή του παίρνει καθαρή θέση και απευθύνει ευθεία προειδοποίηση προς γονείς, παιδιά, εκπαιδευτικούς και πολιτικούς: το γεγονός, όπως λέει, «αποδεικνύει ότι κάτι δεν πάει καλά στον τομέα της παιδείας και της οικογένειας».

«Η πολιτεία δεν τιμωρεί – δεν στηρίζει τους καθηγητές»

Κεντρικός άξονας της παρέμβασής του είναι η εικόνα ενός σχολείου όπου οι εκπαιδευτικοί νιώθουν ουσιαστικά απροστάτευτοι απέναντι σε επιθετικές συμπεριφορές, χωρίς πραγματικά εργαλεία για να επιβληθούν πειθαρχικές συνέπειες. Όταν –όπως υποστηρίζει– δεν υπάρχει στήριξη της πολιτείας και σοβαρό πλαίσιο αντιμετώπισης παραβατικών μαθητών, τότε η ατιμωρησία λειτουργεί σαν «καύσιμο» που κάνει τους τραμπούκους χειρότερους.

Ο Γκούμας περιγράφει ένα σχολικό περιβάλλον όπου η καθημερινότητα για πολλούς μαθητές είναι μπούλινγκ και τρομοκρατία, με ομάδες που φτάνουν μέχρι και σε μορφές «συμμορίας», ενώ τα παιδιά που δεν αντιδρούν συχνά είναι εκείνα που τελικά αναγκάζονται να αλλάξουν σχολείο για να γλιτώσουν — αντί, όπως τονίζει, να συμβεί το αντίθετο.

«Τους συλλαμβάνουν και την άλλη μέρα είναι έξω»

Στην ανάρτησή του επανέρχεται σε μια εικόνα που –όπως λέει– βλέπει χρόνια στο ρεπορτάζ: συλλαμβάνονται ανήλικοι και οι γονείς τους, όμως αφήνονται ελεύθεροι σύντομα, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Και εδώ βάζει μια δεύτερη αιχμή: ότι η ποινική αντιμετώπιση των γονέων γίνεται «με το ίδιο μέτρο», χωρίς να διακρίνεται ο γονέας που πράγματι δεν έχει ευθύνη ή ζει με ντροπή και πόνο, από εκείνον που —κατά την καταγγελία— τραμπουκίζει τους καθηγητές και συμβάλλει αποδεδειγμένα στη διαμόρφωση κακής συμπεριφοράς.

Προειδοποίηση: «Θα διαβάσουμε κι άλλες δολοφονίες παιδιών»

Ο τόνος της παρέμβασης είναι ωμός και προειδοποιητικός. Ο Γκούμας επιμένει ότι αν δεν αλλάξει το πλαίσιο και αν δεν στηριχθούν έμπρακτα δάσκαλοι και καθηγητές, τότε δεν θα πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά: «θα διαβάσουμε και για άλλες δολοφονίες παιδιών» και η κοινωνία, όπως φοβάται, θα καταλήξει να «αλλάζει σελίδα ή κανάλι», επειδή η φρίκη θα έχει γίνει συνήθεια.

Κάλεσμα σε πολιτική συμφωνία χωρίς παιχνίδια

Ιδιαίτερο βάρος δίνει και στο πολιτικό σκέλος, καλώντας όλα τα κόμματα να καθίσουν και να λύσουν το πρόβλημα «μακριά από πολιτικά παιχνίδια και σκοπιμότητες». Μάλιστα υπενθυμίζει ότι το ζήτημα αφορά όλους, «και τα παιδιά τους», σημειώνοντας πως δεν είναι λίγες οι φορές που εμπλέκονται και παιδιά πολιτικών σε παραβατικές πράξεις.

«Θέλω ρεπορτάζ για τον άριστο μαθητή – όχι για τον τραμπούκο»

Η καταληκτική του φράση συμπυκνώνει το μήνυμα: μια κοινωνία που καταναλώνει διαρκώς ειδήσεις για βία και τραμπουκισμό μέσα ή γύρω από τα σχολεία, έχει αποτύχει να προστατεύσει το βασικό της κύτταρο — τα παιδιά. Και το αίτημά του είναι σαφές: λιγότερες ιστορίες για «τραμπούκους» και περισσότερες για πρότυπα, προσπάθεια και αριστεία.

Το τραγικό περιστατικό στις Σέρρες έρχεται να υπενθυμίσει ότι η ανήλικη βία δεν είναι «φάση» ούτε «σκληρό παιχνίδι». Είναι κοινωνικό ρήγμα. Και όταν φτάνει να σκοτώνει, τότε δεν χωρούν δικαιολογίες — μόνο ευθύνη και αλλαγές.