Η αιφνίδια αποχώρηση του Θανάση Αυγερινού από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» αποκάλυψε ένα σοβαρό ρήγμα στο εσωτερικό του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Ένα ρήγμα που, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν προκλήθηκε από κάποια πολιτική διαφωνία, αλλά από τη λειτουργία ενός δεύτερου, «παράλληλου» επικοινωνιακού μηχανισμού πίσω από την πλάτη του.

Το «παράλληλο» γραφείο Τύπου

Στην ανάρτησή του ο δημοσιογράφος υποστήριξε ότι πληροφορήθηκε εκ των υστέρων πως, τουλάχιστον από τις 12 Ιουλίου, λειτουργούσε μέσα στο κόμμα «παράλληλο» γραφείο Τύπου, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει ούτε τη σύνθεσή του.

«Οι ύποπτοι και φυτευτοί “συμβουλάτορες” των διαδρόμων είναι πάντα πρόβλημα», έγραψε, αφήνοντας βαριές αιχμές για ανθρώπους οι οποίοι φέρονται να επηρέαζαν την επικοινωνιακή γραμμή του κόμματος χωρίς θεσμικό ρόλο. Κατέληξε με τη φράση «καθείς εφ’ ω ετάχθη», σημειώνοντας ότι ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις και τις παραλείψεις του.

Ο Αυγερινός, ωστόσο, δεν έδωσε ονόματα, δεν αποκάλυψε ποιος συγκρότησε το δεύτερο γραφείο και δεν παρουσίασε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι επρόκειτο για οργανωμένη «διείσδυση». Εκείνο που καταγγέλλει ευθέως είναι ο παραγκωνισμός του από τον τομέα για τον οποίο είχε την επίσημη ευθύνη.

Οι ρωγμές είχαν εμφανιστεί νωρίτερα

Η σύγκρουση αποκτά μεγαλύτερη σημασία επειδή ο Αυγερινός βρισκόταν μέχρι πρόσφατα στον στενό πυρήνα του εγχειρήματος. Είχε αναλάβει εκπρόσωπος Τύπου από τα πρώτα βήματα της «Ελπίδας» και στις 29 Ιουνίου συμπεριλήφθηκε στο εννεαμελές προσωρινό Πολιτικό Συμβούλιο, το οποίο ανέλαβε τον πολιτικό και οργανωτικό σχεδιασμό έως το ιδρυτικό συνέδριο.

Είχαν προηγηθεί, όμως, άλλες ηχηρές αποχωρήσεις. Ο Βασίλης Κοκοτσάκης είχε καταγγείλει οργανωτικές ανεπάρκειες, απουσία κανόνων, διαφάνειας και λογοδοσίας, ενώ ανάλογες αιχμές είχαν διατυπωθεί και από τον απόστρατο αξιωματικό Αθανάσιο Παπανικολάου.

Η Μαρία Καρυστιανού είχε απαντήσει τότε καταγγέλλοντας απόπειρες διάσπασης, εκβιασμούς, προσωπικές φιλοδοξίες και προσπάθειες ελέγχου υποψηφιοτήτων, διαμηνύοντας ότι θα «καθαρίσει» το κόμμα. Και αυτές, όμως, ήταν καταγγελίες της δικής της πλευράς, όχι αποδεδειγμένα περιστατικά.

Τι λέει το παρασκήνιο

Στα δημοσιεύματα και στα πολιτικά πηγαδάκια κυκλοφορούν τρεις βασικές εκδοχές, όπως η μάχη για τον έλεγχο της δημόσιας εικόνας της Καρυστιανού, η σύγκρουση των αρχικών υποστηρικτών της με νεότερους συμβούλους και η προσπάθεια συγκέντρωσης των αποφάσεων σε έναν κλειστό ηγετικό πυρήνα ενόψει συνεδρίου.

Ορισμένες αναλύσεις μιλούν ήδη για «αποσύνθεση» του κόμματος και συνδέουν την παραίτηση με τις προηγούμενες αποχωρήσεις. 

Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι ότι ο επίσημος εκπρόσωπος αισθάνθηκε πως είχε παρακαμφθεί. Ποιος δημιούργησε το παράλληλο γραφείο, ποια πρόσωπα το στελέχωναν και αν η Μαρία Καρυστιανού είχε εγκρίνει τη λειτουργία του παραμένουν, μέχρι στιγμής, αναπάντητα ερωτήματα.

Θανάσης Αυγερινός Βασίλης Κοκοτσάκης Μαρία Καρυστιανού