Για χρόνια πίστευα ότι το να τρέχω με πανικό από το μετρό στο γραφείο και να κάνω κύκλους στο σαλόνι μιλώντας στο τηλέφωνο μετρούσε ως «άσκηση». Μια νέα έρευνα ήρθε να μου χαλάσει το όνειρο – αλλά και να μου χαρίσει ένα πολύ πιο ουσιαστικό δώρο: τον κανόνα του 15λεπτου. Είναι αυτονόητο πια. Η ζωή μας τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Ανάμεσα σε deadlines, υποχρεώσεις, σπίτι και κοινωνική ζωή, η ιδέα του να βρούμε χρόνο για «κανονική» γυμναστική μοιάζει συχνά με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Έτσι, είχα υιοθετήσει τη λογική του «ό,τι αρπάξουμε».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ