Αθλητικό Σαν Σήμερα: Στις 6 Ιανουαρίου, το 1994, το καλλιτεχνικό πατινάζ πέρασε από τα φώτα της λάμψης στο σκοτάδι ενός εγκλήματος που έμοιαζε βγαλμένο από κακό σενάριο – και όμως ήταν αληθινό.

Η Νάνσι Κέριγκαν, φαβορί για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του Λίλεχαμερ, μόλις είχε τελειώσει την προπόνησή της στην αρένα Cobo Hall στο Ντιτρόιτ, στο πλαίσιο του αμερικανικού πρωταθλήματος. Στον διάδρομο προς τα αποδυτήρια, ένας μεγαλόσωμος άνδρας την πλησίασε και τη χτύπησε με μπαστούνι του μπέιζμπολ (άλλοι μίλησαν για μεταλλικό σωλήνα) κατευθείαν στο γόνατο. Οι κάμερες έφτασαν μέσα σε δευτερόλεπτα. Η εικόνα της Κέριγκαν να σπαράζει και να φωνάζει «Γιατί, γιατί, γιατί» έγινε σύμβολο – και τα τηλεοπτικά δίκτυα την αναπαρήγαγαν ασταμάτητα, προκαλώντας σοκ αλλά και ένα τεράστιο ερώτημα: ποιος θα το έκανε αυτό, και γιατί, σε έναν τόσο «καθαρό» χώρο όπως το πατινάζ;

Μόνο που κάποιοι γνώριζαν ήδη την απάντηση.

Στο ίδιο άθλημα, στην ίδια χώρα, στην ίδια αφετηρία για το Λίλεχαμερ, βρισκόταν η μεγάλη της αντίπαλος: η Τόνια Χάρντινγκ, γεννημένη το 1970 στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Οι δύο γυναίκες είχαν μεγαλώσει μέσα στην ίδια πίστα ανταγωνισμού, δοκιμάζοντας η μία τις αντοχές και τα όρια της άλλης. Το 1994 δεν ήταν απλώς άλλη μια χρονιά. Ήταν η χρονιά της ζωής τους.

Λίγες ημέρες μετά την επίθεση, αποκαλύφθηκε η συνωμοσία: στόχος ήταν η Κέριγκαν να μην μπορέσει να πάει στους Ολυμπιακούς, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για πιθανή διάκριση της Χάρντινγκ. Ο άνθρωπος που χτύπησε την Κέριγκαν ήταν ο Σέιν Σταντ, ο οποίος –σύμφωνα με την υπόθεση– είχε προσληφθεί από τον πρώην σύζυγο της Χάρντινγκ Τζεφ Γκίλοουλι και τον σωματοφύλακά της Σον Έκχαρντ. Στις 1 Φεβρουαρίου 1994, οι φυσικοί αυτουργοί έκλεισαν συμφωνία με το δικαστήριο και κατέθεσαν, ενώ Γκίλοουλι, Σταντ, Έκχαρντ και ο οδηγός διαφυγής κατέληξαν στη φυλακή.

Η ίδια η Χάρντινγκ αρνήθηκε τα πάντα. Όταν η αμερικανική ομοσπονδία κινήθηκε για να την αποκλείσει από τους Ολυμπιακούς, εκείνη αντέδρασε απειλώντας με αγωγή 25 εκατ. δολαρίων, κι έτσι το δράμα μεταφέρθηκε στον πάγο του Λίλεχαμερ με τις δύο γυναίκες στο ίδιο παγοδρόμιο, μέσα σε κλίμα πρωτοφανούς έντασης.

Το φινάλε έγραψε τη δική του ειρωνεία: η Κέριγκαν, πλήρως αποθεραπευμένη, πήγε στους Αγώνες – στη θέση της Μισέλ Κουάν – και κατέκτησε ασημένιο μετάλλιο. Η Χάρντινγκ, αντίθετα, κατέρρευσε αγωνιστικά, τερματίζοντας 8η. Σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της ιστορίας των Ολυμπιακών, φέρεται να έσπασε εξοπλισμός της, ζήτησε να ξαναδοκιμάσει κλαίγοντας, αλλά οι προσπάθειές της ήταν κακές και στις δύο φορές.

Από εκείνη τη μέρα, το καλλιτεχνικό πατινάζ δεν ήταν ποτέ ξανά «αθώο». Η 6η Ιανουαρίου 1994 έμεινε ως ημερομηνία που απέδειξε ότι ακόμη και στα πιο λαμπερά αθλήματα, ο ανταγωνισμός μπορεί να γίνει δηλητήριο – και η τηλεόραση να μετατρέψει μια ανθρώπινη στιγμή πόνου σε εικόνα που δεν ξεθωριάζει ποτέ.

Σημειωτέον, ότι η ιστορία μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με την ταινία I,Tonya (2017) σε σκηνοθεσία Κρεγκ Γκιλέσπι και σενάριο Στίβεν Ρότζερς . Ακολουθεί τη ζωή και την καριέρα της Αμερικανίδας αθλήτριας του καλλιτεχνικού πατινάζ Τόνια Χάρντινγκ και τη σύνδεσή της με την επίθεση στην αντίπαλό της Νάνσι Κέριγκαν το 1994. Η ταινία δηλώνει ότι βασίζεται σε "αντιφατικές" και "εντελώς αληθινές" συνεντεύξεις με την Χάρντινγκ και τον πρώην σύζυγό της Τζεφ Γκιλούλι, υποδηλώνοντας ότι είναι αναξιόπιστοι αφηγητές . Περιλαμβάνει σκοτεινά κωμικές συνεντεύξεις με τους χαρακτήρες, που διαδραματίζονται στη σύγχρονη εποχή και σπάνε τον τέταρτο τοίχο . Η Μάργκοτ Ρόμπι (η οποία ήταν και η παραγωγός) πρωταγωνιστεί ως Χάρντινγκ, ο Σεμπάστιαν Σταν ως Γκιλούλι και η Άλισον Τζάνι ως η μητέρα της Χάρντινγκ, Λαβόνα Γκόλντεν. Πρωταγωνιστούν επίσης οι Τζούλιαν Νίκολσον , Κέιτλιν Κάρβερ , Πολ Γουόλτερ Χάουζερ και Μπόμπι Καναβάλε .

Αθλητικό Σαν Σήμερα