Για να το πιστέψουμε;». Με ρώτησε μία νέα κοπέλα που θέλει να γίνει αθλητικογράφος. Λοιπόν, επειδή το κλίμα τριγύρω είναι βαρύ και ψυχοφθόρο, άσε με να σου πω μία ιστορία. Ηταν 3 Ιουνίου του 1970. Λίγο πριν την έναρξη του πρώτου παιχνιδιού της Βραζιλίας με αντίπαλο την Τσεχοσλοβακία στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μεξικό. Το πρώτο που παγκοσμίως μεταδόθηκε τηλεοπτικά, με χρώμα. Η Βραζιλία με τα μπλε ελεκτρίκ σορτσάκια και τις κίτρινες φανέλες, μοιάζει εξωτική. Ο ΠΕΛE με τον Τοστάο, στη σέντρα. Ο Πελέ, με τις κάμερες επάνω του, σκύβει και δένει τα παπούτσια του.

Ολη η υφήλιος βλέπει ότι φοράει Puma.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τα σπορ και ειδικά το ποδόσφαιρο, ανακάλυψαν τον χρηματοδότη, που πρώτα θα τους σώσει από τη φτώχεια, μετά θα γεμίσει δολάρια -τώρα και ευρώ- τις τσέπες τους και κατόπιν θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του. Ποιος ήταν αυτός ο χρηματοδότης;

ΜΑ, ΦΥΣΙΚA η τηλεόραση που άνοιξε τον δρόμο για τη μεγιστοποίηση των διαφημιστικών εσόδων από την εικόνα. Την εικόνα του αγωνιστικού χώρου, των ομάδων και των ποδοσφαιριστών. Μία εικόνα που επειδή έφθανε σε κάθε σπίτι που είχε τηλεόραση, λειτουργούσε ως διαφημιστικό μήνυμα. Μάλιστα, το πλεονέκτημα αυτού του μηνύματος ήταν ότι προβαλλόταν σε στιγμή υψηλής τηλεθέασης (τα σπορ και ειδικότερα το ποδόσφαιρο, είναι μακράν το γεγονός με την υψηλότερη τηλεθέαση) και με πολύ μεγαλύτερο χρόνο προβολής.

ΑΥΤA ΤΑ ΔYΟ πλεονεκτήματα, είχαν σαν αποτέλεσμα και τη μεγαλύτερη αποδοτικότητα της διαφήμισης. Εκτός από τον χώρο που βρίσκεται γύρω από τερέν και έχει κυκλωθεί από τις διαφημιστικές πινακίδες, το πραγματικό διαφημιστικό φιλέτο ήταν οι εμφανίσεις των ομάδων και αυτοί που τις φορούσαν. Η διαφήμιση πάνω στη φανέλα μίας ομάδας αναπαράγεται με πολλούς τρόπους, έξω από την εικόνα της τηλεοπτικής μετάδοσης.

ΟΙ ΜΠΟΥΤIΚ των ομάδων σε όλο τον κόσμο πωλούν τις φανέλες της ομάδας με τη διαφήμιση της εταιρείας, με την οποία η κάθε ομάδα έχει συμβόλαιο. Μάλιστα, όσο πιο μεγάλη είναι η ομάδα και ο ποδοσφαιριστής που φορά τη φανέλα, τόσο μεγαλύτερα και τα έσοδα. Ετσι, ο κάθε οπαδός ή φίλος της ομάδας, αγοράζοντας τη φανέλα του αγαπημένου του συλλόγου, μεταβάλλεται σε έναν ακόμη πομπό αναπαραγωγής του διαφημιστικού μηνύματος που είναι τυπωμένο στην επίσημη εμφάνιση του συλλόγου. Ενός συλλόγου που στην πορεία μεταμορφώθηκε σε προϊόν, όπως και ο ποδοσφαιριστής. Και τα προϊόντα, στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, για να πουλήσουν πρέπει να διαφημιστούν.

Η «μαγκιά» της Σουόνσι
Εγραφα προχθές για τη σπουδαιότητα της πολιτικής των εισιτηρίων και χθες έμαθα το τι ακριβώς εφαρμόζει από φέτος η αγγλική Σουόνσι για τους φίλους της, που θέλουν να παρακολουθήσουν τα παιχνίδια της εκτός έδρας. Βλέπετε, στην Αγγλία, δεν θεωρείται ποινικό αδίκημα να παρακολουθείς τα εκτός έδρας παιχνίδια της ομάδας σου, η οποία πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα, γνωρίζει πόσα εισιτήρια δικαιούται στο κάθε παιχνίδι.
Και το να θες να ακολουθήσεις την ομάδα σου εκτός έδρας έχει υψηλό κόστος, αφού εκτός από την τιμή του εισιτηρίου, υπάρχουν και τα έξοδα μετακίνησης. Η Σουόνσι, λοιπόν, επιδοτεί με 300 χιλ. στερλίνες τα εκτός έδρας εισιτήρια, έτσι που αν κάποιος θέλει να τα παρακολουθήσει, θα πληρώσει 250 στερλίνες λιγότερα, μείωση σχεδόν 40%. Τιμή για κάθε εκτός έδρας παιχνίδι 22 στερλίνες.

ΠΗΓΗ: SportDay

Ποδόσφαιρο SPORTS