Το "κανόνι" που έγραψε ιστορία στην Premier League και η μάχη τίτλου

Η Άρσεναλ μπορεί να μην έπαιξε ποδόσφαιρο πρωταθλήτριας για 90 λεπτά, έβγαλε όμως κάτι που ξεχωρίζει τις ομάδες που πάνε να σηκώσουν τίτλο: βρήκε τρόπο να κερδίσει ακόμη και σε βραδιά που δεν της έβγαινε σχεδόν τίποτα. Το 2-0 επί της Έβερτον στο Emirates δεν ήταν μια παράσταση ανωτερότητας· ήταν μια νίκη χαρακτήρα, βάθους πάγκου και επιμονής, με φινάλε που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό στη μάχη της Premier League.

Για μεγάλο μέρος του αγώνα, η ομάδα του Αρτέτα έμοιαζε εγκλωβισμένη. Είχε την κατοχή, είχε την εδαφική υπεροχή, αλλά δεν είχε ούτε καθαρό μυαλό ούτε καθαρές εκτελέσεις. Είναι ενδεικτικό ότι στο πρώτο ημίχρονο κατέγραψε 13 τελικές, αλλά παρήγαγε μόλις 0.5 xG. Δηλαδή, όγκος υπήρχε, ποιότητα όμως όχι. Αυτό λέει πολλά για το πώς αμύνθηκε η Έβερτον, αλλά και για το πόσο δυσκολεύτηκε η Άρσεναλ να βρει λύσεις από τους παίκτες της μεσοεπιθετικής γραμμής.

Η Έβερτον, παρότι ταξίδεψε στο Λονδίνο χωρίς τους δύο βασικούς της στόπερ, τον Ταρκόφσκι και τον Μπράνθγουεϊτ, δεν πήγε στο Emirates για να παραδοθεί. Αντιθέτως, ήταν εκείνη που απείλησε πιο καθαρά στο πρώτο μέρος. Ο ΜακΝιλ δημιούργησε τεράστια προβλήματα, χτύπησε το δοκάρι με υπέροχο τελείωμα από απόσταση, ενώ είδε και προσπάθειά του να κόβεται πάνω στη γραμμή από τον Καλαφιόρι. Κι εδώ υπάρχει η πρώτη μεγάλη ανάγνωση του ματς: η Άρσεναλ, παρά την κατοχή της, για αρκετή ώρα έδωσε στον αντίπαλο τις πιο “ζωντανές” στιγμές.

Αυτό συνέβη γιατί η κυκλοφορία της ήταν προβλέψιμη και η ανάπτυξή της συχνά κατέληγε σε βεβιασμένες εκτελέσεις ή σε προσπάθειες χαμηλής αξίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ο παίκτης με τις περισσότερες τελικές της στο πρώτο ημίχρονο ήταν ο αριστερός μπακ, ο Καλαφιόρι. Όταν μια ομάδα βασίζεται τόσο πολύ σε δεύτερες μπάλες, στατικές φάσεις ή μακρινά σουτ, σημαίνει ότι δεν έχει βρει ρυθμό στον άξονα και δεν έχει ξεκλειδώσει την αντίπαλη άμυνα.

Στο δεύτερο ημίχρονο, η εικόνα δεν άλλαξε δραματικά. Η Άρσεναλ αύξησε την πίεση, φόρτωσε το τελευταίο τρίτο και έδειξε μεγαλύτερη βιασύνη, αλλά συνέχισε να δυσκολεύεται να δημιουργήσει καθαρές συνθήκες για γκολ. Το γεγονός ότι ο Εμπερέτσι Έζε είχε έξι σουτ εκτός περιοχής αποτυπώνει ακριβώς αυτό: υπήρχε πρόθεση, υπήρχε όγκος, αλλά η τελική απόφαση συχνά ερχόταν από λάθος ζώνη ή με λάθος προϋποθέσεις.

Εκεί όμως φάνηκε η αξία του πάγκου και του ένστικτου του Αρτέτα. Ο Ισπανός τεχνικός πήγε σε καθαρά επιθετικές αλλαγές, αναζητώντας όχι τόσο καλύτερη οργάνωση, όσο ένα απρόβλεπτο στοιχείο που θα έσπαγε την ισορροπία. Και τελικά το βρήκε διπλά. Ο Γιόκερες μπήκε και έδωσε το γκολ της λύτρωσης στο 89’, εκμεταλλευόμενος το σοβαρό λάθος του Πίκφορντ σε σέντρα του Ντάουμαν. Ήταν η φάση που έσπασε την αντίσταση της Έβερτον, αλλά και η απόδειξη ότι σε τέτοια ματς ο τίτλος κρίνεται συχνά σε μια λεπτομέρεια, σε ένα λάθος, σε μια δεύτερη μπάλα.

Κι όμως, το γκολ που θα μείνει στην ιστορία δεν ήταν αυτό του Γιόκερες. Ήταν εκείνο του Μαξ Ντάουμαν. Ο 16χρονος όχι μόνο “καθάρισε” οριστικά το παιχνίδι στο τέλος, αλλά έγινε και ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία της Premier League, σε ηλικία 16 ετών και 73 ημερών. Αυτό από μόνο του είναι τεράστιο. Όχι απλώς γιατί έσπασε ένα ρεκόρ που κρατούσε πάνω από δύο δεκαετίες, αλλά γιατί το έκανε σε μια στιγμή πίεσης, σε ένα ματς που έκαιγε και με ολόκληρο το γήπεδο να ζει στην ένταση του τίτλου.

Η φάση του γκολ του είχε και συμβολικό βάρος. Με τον Πίκφορντ ανεβασμένο στην περιοχή για κόρνερ, η Άρσεναλ καθάρισε, ο Ντάουμαν πήρε την μπάλα, έτρεξε στο ανοιχτό γήπεδο και τελείωσε τη φάση σε άδεια εστία. Ήταν η σκηνή που σφράγισε όχι μόνο τη νίκη, αλλά και μια βραδιά-ορόσημο για τον ίδιο και τον σύλλογο.

Αυτό το ματς λέει και κάτι ακόμα για τη φετινή Άρσεναλ: έχει βάθος και παίρνει πράγματα από τον πάγκο της. Οι “κανονιέρηδες” έχουν πλέον περισσότερα γκολ από αλλαγές από κάθε άλλη ομάδα στην Premier League, με 11 συνολικά, και τα δύο απέναντι στην Έβερτον ήρθαν ακριβώς από παίκτες που μπήκαν στη διάρκεια του αγώνα. Σε μια σεζόν τίτλου, αυτό δεν είναι δευτερεύον στοιχείο. Είναι βασικό όπλο.

Η συνολική εικόνα της ομάδας του Αρτέτα δεν ήταν εντυπωσιακή. Δεν κυριάρχησε όπως δείχνει το τελικό σκορ, δεν είχε φρεσκάδα στην εκτέλεση, ούτε σταθερή δημιουργική καθαρότητα. Αλλά ακριβώς εκεί βρίσκεται και το νόημα αυτής της νίκης. Οι μεγάλες ομάδες δεν κρίνονται μόνο στις βραδιές που πετούν. Κρίνονται κυρίως όταν είναι μέτριες και παρ’ όλα αυτά κερδίζουν.

Η Άρσεναλ πήρε τρεις βαθμούς χωρίς να πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης, άνοιξε τη διαφορά στους 10 βαθμούς από τη Μάντσεστερ Σίτι και συνέχισε την πορεία της προς τον τίτλο. Αν στο τέλος της σεζόν στεφθεί πρωταθλήτρια, αυτό το 2-0 απέναντι στην Έβερτον ίσως θυμίζει ένα από εκείνα τα παιχνίδια που δεν τα θυμάσαι για την ποιότητα, αλλά για τη σημασία τους. Και βέβαια θα το θυμάσαι και για κάτι ακόμη: για τη βραδιά που ο Μαξ Ντάουμαν έγραψε ιστορία.