Τρομερός Λουτσέσκου: "Ο ΠΑΟΚ είναι η ζωή μου - Αυτό μου έμεινε στο μυαλό"

Από σήμερα είναι διαθέσιμο το νέο ντοκιμαντέρ του Ιταλού δημοσιογράφου Τζιανλούκα Ντι Μάρτζιο, με τίτλο «Εκεί που ο πολιτισμός συναντά το πάθος», αφιερωμένο στον ΠΑΟΚ.

Σε αυτό φιλοξενούνται -μεταξύ άλλων- δηλώσεις του Ραζβάν Λουτσέσκου, ο οποίος εξέφρασε την οπτική του για το τι σημαίνει για αυτόν ο ΠΑΟΚ, αλλά και για τον κόσμο της ομάδας.

«Ανακάλυψα εδώ έναν κόσμο που ζει σε ένα συναισθηματικό επίπεδο που ούτε κι εσείς μπορείτε να φανταστείτε», ανέφερε αρχικά ο Ρουμάνος τεχνικός. «Ο ΠΑΟΚ δεν είναι απλώς μια ποδοσφαιρική ομάδα με φανατικούς οπαδούς. Γι' αυτούς είναι κάτι πολύ περισσότερο από το να είσαι φίλαθλος, είναι τρόπος ζωής. Δεν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα. Πρέπει να ζήσεις εδώ για να καταλάβεις στο 100% τι σημαίνει ο ΠΑΟΚ. Είναι μια περιοχή που πρώτα απ’ όλα υποφέρει, ο κόσμος δεν είναι πλούσιος, δεν έχει μεγάλες δυνατότητες και ζει καθημερινά με δυσκολίες. Αυτό που πραγματικά τους βοηθά να συνεχίζουν είναι ο ΠΑΟΚ. Όταν ο ΠΑΟΚ κερδίζει, ζουν με χαρά και ευτυχία· όταν δεν κερδίζει, η στεναχώρια είναι απερίγραπτη. Κάτι που δεν είχα ξαναζήσει ή ξαναδεί ποτέ και που μου χάρισε απίστευτες στιγμές, φανταστικές αναμνήσεις που θα κουβαλώ σε όλη μου τη ζωή.

Έδωσα τα πάντα, όμως πήρα απεριόριστα από αυτόν τον κόσμο. Αναπτύχθηκα και ως επαγγελματίας, έχοντας την ευκαιρία να δουλέψω με αυτόν τον ιδιοκτήτη, έναν άνθρωπο πολύ σκληρό, αλλά ταυτόχρονα και ιδιαίτερα ευαίσθητο, με χαρακτήρα μαχητή που δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς. Μεταδίδει αυτή τη θέληση για μάχη, πάντα, πάντα, πάντα, μέχρι τέλους».

Η ομορφότερη ανάμνηση και το... δεύτερο σπίτι του

Η Θεσσαλονίκη είναι πλέον το δεύτερο σπίτι γι' αυτόν τον άνθρωπο του ποδοσφαίρου που γεννήθηκε στο Βουκουρέστι το 1969: «Μια πόλη που δεν είναι πολύ μεγάλη αλλά ούτε μικρή και όπου ζεις πολύ καλά. Οι άνθρωποι εδώ αγαπούν τη ζωή και όταν βγαίνεις στην πόλη νιώθεις αυτή την ενέργεια, αυτή τη διάθεση για ζωή. Γι’ αυτό είναι πιο σύνθετο αυτό που σημαίνει για μένα ο ΠΑΟΚ. Στο τέλος όμως είναι η ζωή μου».

Ποια είναι η ομορφότερη ανάμνηση αυτών των χρόνων: «Στην ουσία εμείς είμαστε εδώ, δουλεύουμε κάθε μέρα, έχουμε παιχνίδια κάθε τρεις ημέρες. Η ζωή ενός προπονητή εξαρτάται από τη δουλειά, τον αγώνα, το αποτέλεσμα. Αν κερδίσουμε, ζω καλά τις επόμενες δύο μέρες· αν δεν κερδίσουμε, ζω πολύ άσχημα. Έτσι, όλες οι αναμνήσεις μου συνδέονται τελικά με την ομάδα και τα αποτελέσματα. Μία από τις εικόνες που μου έχουν μείνει στο μυαλό και στην καρδιά είναι η βραδιά πριν γίνουμε πρωταθλητές το 2019. Ήμασταν στο ξενοδοχείο πριν από το παιχνίδι και σε όλη την παραλία, σε μήκος οκτώ χιλιομέτρων, στις 22:30 ακριβώς, άναψαν πυροτεχνήματα. Ήταν σαν να είχε πάρει φωτιά όλη αυτή η τεράστια παραλιακή. Απίστευτες εικόνες. Θυμάμαι επίσης τη νύχτα μετά τη νίκη του 2024, στις 19 Μαΐου. Στο γήπεδο του Άρης Θεσσαλονίκης, του μεγάλου τοπικού μας αντιπάλου, κατακτήσαμε το πρωτάθλημα. Κόσμος στους δρόμους να ακολουθεί το ανοιχτό λεωφορείο στο κέντρο, άνθρωποι να κλαίνε, ηλικιωμένοι 80 ετών με τα εγγόνια τους. Ήταν συγκινήσεις απερίγραπτες», θυμάται ο Ραζβάν Λουτσέσκου.

Όσο για τον πατέρα του, Μίρτσεα Λουτσέσκου: «Ο πατέρας μου δεν μου έδωσε καμία συμβουλή με την φωνή του, αλλά μου το μετέδωσε αυτό το μεγάλο πάθος για το ποδόσφαιρο χωρίς να το ξέρω ή αν θέλετε, χωρίς να μου το πει. Από τότε που ήμουν παιδί, θυμάμαι ότι με πήγαινε στις προπονήσεις που έκανε στις ομάδες του, στα αποδυτήρια. Ήμουν 3-4 ετών και ήμουν μέσα σε ομάδες με παίκτες, έβλεπα πως συμπεριφέρονταν, έπαιζαν μαζί μου. Εκτός από αυτό το πάθος που με κάνει να θέλω να βρίσκομαι στο γήπεδο, ήξερα επίσης από την αρχή της ζωής μου πως είναι να βρίσκεται κάποιος στα αποδυτήρια μιας ομάδας. Οι δυναμικές, οι συνδέσεις και όλες αυτές οι λεπτομέρειες που είναι σημαντικές για μια ομάδα».