Παρά τις αλλαγές και τις προσπάθειες μέσα στη χρονιά, το βασικό πρόβλημα της ομάδας δεν άλλαξε ποτέ: η δυσκολία στο σκοράρισμα.

Από την αρχή της σεζόν η επιθετική λειτουργία δεν βρήκε ρυθμό. Οι συνεργασίες δεν σταθεροποιήθηκαν, οι αυτοματισμοί δεν «χτίστηκαν» και το αποτέλεσμα ήταν μια ομάδα που δημιουργούσε και απειλούσε λιγότερο από όσο θα έπρεπε.

Τα προβλήματα τραυματισμών!

Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξαν και οι τραυματισμοί. Ο Τίνο Καντεβέρε και ο Μιγκέλ Αλφαρέλα, που υπολογίζονταν για βασικό ρόλο, δεν μπόρεσαν ποτέ να μπουν πραγματικά στο ροτέισον, μετρώντας μαζί μόλις 823 λεπτά συμμετοχής. Η ανάγκη για ενίσχυση έφερε τον Ιανουάριο τον Κριστιάν Κουαμέ, όμως και εκείνος χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί.

Στα χαρτιά, ο Άρης είχε τέσσερις επιθετικούς. Στο γήπεδο, ουσιαστικά έναν: τον Λορέν Μορόν. Το ζήτημα είναι αν στα οκτώ παιχνίδια που απομένουν μπορεί να αλλάξει αυτή η εικόνα.