Ένα μαύρο κουτί έκλεισε, ένα ανοίγει: Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, η Μπάγερ και η PSV

Έχουν περάσει κάποια 24ωρα πια από τον προημιτελικό του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ και είναι σαφές ότι τώρα, για ευνόητους λόγους που αφορούν στην ψυχολογία και το συναίσθημα του καθενός, ανοίγεται καλύτερα ένα «μαύρο κουτί» μιας αποτυχίας όπως η συγκεκριμένη. 

Προσωπικά, όχι από εγωϊσμό (δεν διεκδίκησα ποτέ τον τίτλο του ειδικού ή το αλάθητο, όσο μεγαλώνω ωριμάζω και προσπαθώ να μαθαίνω) αλλά επειδή πραγματικά το πιστεύω και το κατέγραψα στο αμέσως προηγούμενο blog μου την επομένη του ματς, ο πιο σημαντικός λόγος που ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε όπως παρουσιάστηκε είναι ότι η ομάδα βρίσκεται εδώ και μερικές εβδομάδες σε κακό φεγγάρι. Σε περίοδο ντεφορμαρίσματος.
Το(ν) είδαμε και με τον Άρη, με παρόντα στην 11άδα τον Ελ Καμπί. Το(ν) είδαμε και με την Κηφισιά (δίχως Γκαρθία στην 11άδα). Το(ν) είδαμε και με τον ΟΦΗ για το Σούπερ Καπ (ξανά δίχως Γκαρθία στην 11άδα) στα 90 λεπτά της κανονικής διάρκειας. Όταν λοιπόν οι 8 στους 11 παίκτες του αρχικού σχήματος κόντρα στον ΠΑΟΚ είναι από τη βάση και κάτω, πως να μπορέσει ο Ολυμπιακός να διεκδικήσει κάτι παραπάνω απ' αυτό που πήρε; Και μάλιστα απέναντι σε μια συγκροτημένη και καλή ομάδα όπως ο δικέφαλος που βρίσκεται στο ακριβώς αντίθετο φεγγάρι, καλό. 

Η 11άδα, ο πάγκος και τα «αν» που κουβέντα δεν γίνεται

Κι όταν όσοι έρχονται από τον πάγκο, με πρώτο τον Γιάρεμτσουκ, δεν είναι καλύτεροι απ' αυτούς που βγαίνουν, τι να περιμένεις; Ναι, προφανώς θα μπορούσαν να γίνουν και κάποιες άλλες επιλογές στην αρχική 11άδα. Τώρα που έχουμε το «θήραμα» μπροστά μας είναι εύκολο να κάνουμε τους «κυνηγούς» της αλήθειας. Βάζουμε το χέρι στη φωτιά ωστόσο πως αν έπαιζε ο Χ αντί του Ψ ντε και καλά θα ήταν καλύτερα τα πράγματα; Προσωπικά πολύ αμφιβάλλω γιατί, όπως προανέφερα, είναι άλλος ο βασικός λόγος που ο Ολυμπιακός δεν τα πήγε καλά. Το ντεφορμάρισμά του τις τελευταίες εβδομάδες. Κι εγώ ωστόσο εικασία κάνω τώρα. Με τα «αν» ως γνωστόν σοβαρή κουβέντα δεν μπορεί να γίνει. Τελειώνει εδώ το θέμα: ΠΑΟΚ.
Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να μείνει στον αποκλεισμό από το κύπελλο. Και δε χρειάζεται καμιά ιδιαίτερη επεξήγηση σ' αυτό. Να προσθέσει πρέπει τα συμπεράσματα του συγκεκριμένου ματς στα συμπεράσματα από κάθε άλλο ματς που προηγήθηκε και όταν είναι να λάβει ατομικές αποφάσεις, να τις λάβει σωστά. Δίκαια. Έχοντας τη συνολική εικόνα. 

Η αλλαγή... πίστας με Conference και η χρήση του κυπέλλου

Τώρα όμως δεν υπάρχει ΠΑΟΚ. Υπάρχει Μπάγερ Λεβερκούζεν. Το Κύπελλο είναι ένας στόχος. Το να διακρίνεται στην Ευρώπη η ομάδα είναι ένας άλλος, πολύ μεγαλύτερος. Για μένα, ειδικά μετά την κατάκτηση του Conference όπου ο Ολυμπιακός άλλαξε πίστα, η διάκριση στην Ευρώπη -πρέπει να- είναι στόχος ίδιας αξίας - σημασίας με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Και το κύπελλο (το έγραψα και σε ΥΓ του προηγούμενου blog και το έχω γράψει πολλάκις στο παρελθόν) θα ήταν πολύτιμο αν λειτουργούσε κυρίως ως διοργάνωση εκκόλαψης - προετοιμασίας των next best thing's της ομάδας και «ζεστάματος» παικτών που είναι κυρίως στον πάγκο (π.χ. όπως συνέβη φέτος με τον Γιαζιτζί). 

Και πιθανή κατάκτηση του τροπαίου με αυτά τα παιδιά θα αποκτούσε απείρως μεγαλύτερη αξία - γλύκα. Ας το αφήσουμε ωστόσο αυτό. Ας κλείσουμε αυτή την παρένθεση. Εξάλλου μια καθαρά δική μου προσωπική γνώμη - θεώρηση είναι αυτή και πιθανότατα η συντριπτική πλειοψηφία όσων διαβάζετε τούτες τις γραμμές, διαφωνείτε. Σεβαστό.

Να τρέξει το μυαλό μαζί με το σώμα

Τι μπορεί να κάνει ο Ολυμπιακός με τη Λεβερκούζεν; Όχι τον σταυρό του. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να θυμηθεί τον καλό εαυτό του. Αυτόν που είδαμε σε κομμάτια του ματς με τη Μπαρτσελόνα στη Βαρκελώνη. Αυτόν που είδαμε επίσης σε (σημαντικά) κομμάτια του ματς με την Άρσεναλ στο Λονδίνο. Και φυσικά αυτόν που είδαμε με την PSV Αϊντχόφεν στο Γ.Καραϊσκάκης. 

Εντός εκείνο, εντός κι αυτό της Τρίτης. Ναι, εντός έπαιζε και με τον ΠΑΟΚ. Το Champions League ωστόσο είναι κάτι άλλο. Προσφέρει (μας αρέσει δεν μας αρέσει να το παραδεχόμαστε ισχύει) υψηλότερο κίνητρο στους εμπλεκόμενους, κυρίως τους παίκτες. Δεν έχει περάσει δα και τόσο πολύς χρόνος διάολε από 'κείνο το ματς με τους Ολλανδούς που ο Ολυμπιακός ήταν όνειρο. Με τον Ντάνι Γκαρθία στην 11άδα και στην πρώτη γραμμή των διακριθέντων. Και όταν βγήκε λόγω τραυματισμού, θυμάστε τι συνέβη. Η ομάδα το αμέσως επόμενο λεπτό έχασε μέτρα στο γήπεδο και εν τέλει ισοφαρίστηκε. Φέτος συνέβη αυτό, όχι πριν από τρία χρόνια. Τεσπά.
Ο Ολυμπιακός την Τρίτη πρέπει να (ξανα)τρέξει. Σωματικά αλλά κυρίως πνευματικά. Οι έξυπνοι πάνε μπροστά, είπε πέρυσι ο Μεντιλίμπαρ με αφορμή (καλή ώρα) μια ερώτηση για τον Γκαρθία αλλά και τον Γουΐλιαν πέρυσι αρχές Δεκέμβρη. 

Τα χλμ. της Μπάγερ και οι παίκτες σπρίντερ της

Αναφορικά με το σωματικό τρέξιμο, η γερμανική ομάδα τρέχει. Τρέχει πολύ και εκτός έδρας. Φέτος στα τρία ματς μακριά από την έδρα της στο Champions League με Κοπεγχάγη (2-2), Μπενφίκα (0-1) και Μάντσεστερ Σίτι (0-2) έτρεξε πάνω από 120χλμ. Στα 123.1 σταμάτησε με τους Δανούς, στα 123.5 με τους Πορτογάλους και στα 121.3 με τους Αγγλους. Είναι εντυπωσιακό ότι οκτώ (8) παίκτες από το υπάρχον ρόστερ της Λεβερκούζεν έχουν καταμετρημένο σπριντ (στη φετινή League Phase) από 32χλμ. και άνω! Ο Ολυμπιακός έχεις τρεις (3). 

Και πριν σας πιάσει ανησυχία αποκλειστικά λόγω αυτού, να συμπληρώσω και το εξής: Η PSV την οποία ο Ολυμπιακός πάτησε αλλά δυστυχώς δεν κέρδισε πριν από λίγο καιρό έχει εννέα (9) παίκτες με καταμετρημένο δικό τους σπριντ άνω των 32 χλμ.! Επιστρέψουμε λοιπόν να υπογραμμίσουμε το πιο σημαντικό τρέξιμο, του μυαλού. Τακτική συγκέντρωση. Ελαχιστοποίηση λαθών. Όχι επιπολαιότητες. Όχι υπερβολές. Αλληλοκαλύψεις και πολλά άλλα που υπάρχει κάποιος απείρως πιο αρμόδιος από μένα να τα επισημάνει, ο Μεντιλίμπαρ.

Οι σέντρες, οι τελικές και κανείς δεν θα θέλει τη μπάλα 

Τι άλλο να περιμένουμε να δούμε; Θεωρητικά πάντα με βάση ό,τι έχει δείξει ως τώρα η Μπάγερ: καμία τρελή κατοχή μπάλας από μέρους της, ούτε τρελό passing game. Είναι χαμηλά στη σχετική λίστα με την κατοχή μπάλας η γερμανική ομάδα, έχει 47.3 έναντι 46.5 του Ολυμπιακού. Θα παίξουν δύο ομάδες δηλαδή που δεν αρέσκονται στο να κρατάνε μπάλα. Ενδιαφέρον είναι αυτό. 

Επίσης η Μπάγερ δεν σεντράρει πολύ (crosses) από τα πλάγια, όπως π.χ. κάνει ομάδα του Μεντιλίμπαρ με τα μπακ (κυρίως Ρόντινεϊ) ή τους εξτρέμ. Ο Ολυμπιακός είναι 1ος (και με διαφορά από τον 2ο) απ' όλες τις ομάδες της League Phase με 166 ενώ η Λεβερκούζεν είναι πάρα πολύ χαμηλά σ' αυτό. Είναι προτελευταία με μόλις 59, τελευταία είναι η Μπριζ του Τζώλη.
Αυτό που σίγουρα θα πρέπει να προσέξει ο Ολυμπιακός είναι οι τελικές της Μπάγερ. Δεν κάνει πολλές αλλά, κατά πως φαίνεται, είναι ποιοτικές. Δηλαδή σημαντικές ευκαιρίες. Η γερμανική ομάδα έχει 10 γκολ επίθεση ως τώρα με 66 τελικές ενώ ο Ολυμπιακός έχει 87 τελικές αλλά λιγότερα (6) γκολ. Κι αυτό γιατί οι εκτός στόχου ερυθρόλευκες τελικές είναι περισσότερες (32) από εκείνες (24) της Μπάγερ.
Που καταλήγουμε; Την Τρίτη θα έχουμε μπροστά μας μία, ακόμα, λευκή κόλλα χαρτί. Και θ' αρχίσουν να «γράφουν» πάνω οι ομάδες με την απόδοσή τους. Δηλαδή οι παίκτες ατομικά που θα κάνουν το συνολικό. 

Αν ο Ζέλσον είναι ο καλός Ζέλσον

Οι παίκτες του Ολυμπιακού, όποιοι κι αν παίξουν, θα πρέπει να κάνουν ατομικές υπερβάσεις. Σαν αυτές που έκαναν με την PSV. Παίκτες όπως ο Ζέλσον, που με τους Ολλανδούς έκανε το πρώτο (και ένα από τα λιγοστά δυστυχώς) και με διαφορά καλύτερο ματς της φετινής σεζόν, μπορούν να κάνουν τη διαφορά ΑΝ είναι όπως πρέπει. Όπως μπορούν. Και όχι μόνο ο Μαρτίνς. Όλοι πρέπει να είναι από πολύ καλοί ως σούπερ. Να κάνουν υπερβάσεις. Να μην προσπαθήσουν να κλέψουν το ματς αλλά να το απαιτήσουν με την απόδοσή τους.