Την νύχτα της 3ης Ιανουαρίου 2026, ο φερετζές της ωμής βίας εξέπεσε και το αισχρό πρόσωπό της έχει γίνει πλέον ορατό τοις πάσι. Η Αμερική πλέον επιδιώκει την αλλαγή κυβερνήσεων χωρίς καμία προκάλυψη. Στον Κόλπο των Χοίρων χρησιμοποίησε Κουβανούς αντικαθεστωτικούς για να προσπαθήσει να ανατρέψει τον Κάστρο. Στα πραξικοπήματα χρησιμοποιούσε προδότες στρατιωτικούς της εκάστοτε χώρας. Στις εισβολές σε ξένες χώρες προφασιζόταν την καταστολή της τρομοκρατίας και των, έστω και ανύπαρκτων- όπλων μαζικής καταστροφής.

Πλέον απαγάγει νόμιμα εκλεγμένους προέδρους και διακηρύττει ανερυθρίαστα ότι θα διοικεί αυτή τις χώρες τους. Ο Trump διατεινόταν ότι οι εκλογές στη Βενεζουέλα ήταν φαλκιδευμένες, αλλά δεν αναγνωρίζει ως εκπρόσωπο της χώρας την αρχηγό της αντιπολιτεύσεως που κατά το αμερικανικό αφήγημα είχε κερδίσει πανηγυρικά τις εκλογές. Διότι δεν ενδιαφέρεται ποσώς να αφήσει το λαό της Βενεζουέλας να αποφασίσει μόνος του για την τύχη της χώρας του. Άλλωστε αν αναγνώριζε την αντιπολίτευση ως νόμιμη εκπρόσωπο θα έπρεπε να διενεργηθούν εκλογές που όμως ξέρει ότι θα τις κερδίσουν οι Τσαβίστας. Όσα ψέματα και να πουν, οι Αμερικάνοι δεν μπορούν να αλλάξουν τις ψυχές και τις αναμνήσεις των ανθρώπων που υπέφεραν επί δεκαετίες υπό τα αμερικανοκινούμενα δικτατορικά καθεστώτα. Τα ψέματά τους έχουν μεγαλύτερη απήχηση μάλλον στους ίδιους, καθώς βαυκαλίζονται με την ναρκισσιστική εικασία ότι η νέο-ορκισθείσα Πρόεδρος θα τους παραδώσει γονυπετής την εξουσία και θα προδώσει δια μιας την πατρίδα, τις πεποιθήσεις και τους ηρωϊκούς ηγέτες και προγόνους της. Ξεχνούν ότι ο πατέρας της βασανίστηκε μέχρι θανάτου από τη CIA. Όπως ο «Americano» του ευστοχότατου ιταλικού τραγουδιού, ο Trump νομίζει πως «ο κόσμος του χρωστά».

Τι θα γίνει όμως μόλις συνειδητοποιήσει, για άλλη μια φορά, ότι το φαντασιακό δεν τέμνεται απολύτως με το πραγματικό; Όπως η Μέση Ανατολή δεν ειρήνευσε και ο βομβαρδισμός του Ιράν δε σταμάτησε το πυρηνικό του πρόγραμμα. Όπως ούτε ο Πούτιν, ούτε ο Ζελένσκυ συμφώνησαν να διαβούν τις κόκκινες γραμμές των χωρών τους για χάρη του. Όπως η Κίνα και η Ινδία δεν υποκύπτουν στον εκφοβισμό των δασμών. Τι θα κάνει ο αμερικάνος πρόεδρος όταν η νέα προδρος της Βενεζουέλας δεν θα παραδώσει γη και ύδωρ; Θα κάνει και δεύτερη απαγωγή; Και τρίτη; Θα κάνει χερσαία εισβολή για να καταλύσει τη δημοκρατία στη χώρα απροκάλυπτα;

Αν και αρκετοί ευεπίφοροι στη γοητεία της δύναμης αρχικά μπορεί να θαυμάζουν την αποφασιστικότητα και τον επαγγελματισμό της ειδικής επιχείρησης, ωστόσο υπάρχει ένα όριο που ακόμα και ο πιο αυταρχικός πολεμοκάπηλος δεν μπορεί να ξεπεράσει – εφόσον, βέβαια, δεν είναι κλινικά ψυχοπαθής. Η άδικη κακοποίηση και η ταπείνωση του αδύναμου από το δυνατό, ακόμα και με τις όποιες προφάσεις, δεν μπορεί να συνεχίζεται χωρίς να προκαλέσει τα υγιή ανθρώπινα αντανακλαστικά της ηθικής απαξίας και της ενστικτικής αηδίας. Ακόμα και οι λύκοι κάνουν εμετό σε ένδειξη αηδίας μπροστά σε όποιο μέλος της αγέλης φερθεί δυσανάλογα βάναυσα σε κάποιο άλλο ανυπεράσπιστο μέλος της. Ο αμερικάνος πρόεδρος, μέσα στη ναρκισσιστική του φαντασίωση, δεν έχει μάλλον αναλογιστεί πόσο μακριά σε αυτήν την ολισθηρή ατραπό έχει ήδη προχωρήσει.

Η απροκάλυπτη πλέον απολυταρχική επιβολή του σε όποιον του αντιστέκεται, παραπέμπει στην τυραννία στην οποία οι πρόγονοί του αντιτάχθηκαν με την προοπτική να ιδρύσουν ένα ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος που διεκδικεί τον αυτοκαθορισμό του. Αν μέχρι τώρα είχε αμαυρώσει το πνεύμα των Ιδρυτών της Αμερικανικής Δημοκρατίας, τη νύχτα της 3ης Ιανουαρίου το έστειλε στο εκτελεστικό απόσπασμα.

ΠΗΓΗ: Geopolitico.gr

Γροιλανδία Ντόναλντ Τραμπ Βενεζουέλα ΗΠΑ LIFE