Το μεταγραφικό παράθυρο του Ιανουαρίου δεν κρίνεται από «ποιος πήρε το μεγαλύτερο όνομα», αλλά από το αν μια ομάδα έλυσε άμεσα δύο-τρία καίρια προβλήματα χωρίς να χαλάσει τη συνοχή της και χωρίς να αγοράσει… άλλο ένα «στοίχημα».

Εκεί χωρίζουν οι winners από τους losers.

Τι μετρά πραγματικά τον Γενάρη

Ο Ιανουάριος είναι παραδοσιακά «παράθυρο διόρθωσης» και για την Premier League. Καλύπτεις τραυματισμούς και δομικές τρύπες (στόπερ, φορ, δημιουργία). Κερδίζεις χρόνο και σταθερότητα ως το τέλος της σεζόν. Αποφεύγεις πανικό και υπερτιμημένες λύσεις.

Στην Αγγλία υπάρχουν δύο κατηγορίες στις μεταγραφές του Ιανουαρίου

Winners

Μάντσεστερ Σίτι: «Έλυσε τα δύο μεγάλα και πήρε αξία»

Η Σίτι μπαίνει ως ο μεγάλος νικητής γιατί αντιμετώπισε τα δύο “κλασικά” προβλήματα που της έλειπαν! Γκολ πέρα από τον Χάαλαντ. Κρίση τραυματισμών στο κέντρο της άμυνας

Με Σέμενιο (από Μπόρνμουθ) και Γκέχι (από Πάλας) το αφήγημα είναι: «δεν πήρε απλώς βάθος, πήρε παίκτες που μπορούν να πατήσουν 11άδα». Αυτό είναι το ιδανικό στον Γενάρη. Ι Σέμενιο διαθέτει άμεση απόδοση (γκολ/προσαρμογή), άρα δεν μιλάμε για “project”, αλλά για έτοιμη λύση. Για τον Γκέχι το σκεπτικό είναι στρατηγικό! σταθερότητα τώρα και αξία μακροπρόθεσμα.

Επιπλέον, η καλή πώληση του Όσκαρ Μπομπ παρουσιάζεται ως ακόμη ένα θετικό στοιχείο: σωστή πώληση, όχι συναισθηματισμοί.

Η Σίτι έκανε αυτό που κάνουν οι σοβαρές ομάδες: χτυπάει ακριβώς εκεί που πονάει, χωρίς να διαλύει την ιεραρχία.

Γουέστ Χαμ: νίκη γιατί «καθάρισε το ρόστερ», αλλά με αστερίσκους

Η Γουέστ Χαμ βγαίνει κερδισμένη κυρίως από τις αποχωρήσεις! Η ξεφόρτωσε παίκτες που δεν της έδιναν αυτό που χρειαζόταν (ή δεν ταίριαζαν στο πλάνο), και πήρε και σοβαρό ποσό για Πακετά.

Όμως υπάρχει “κόκκινη γραμμή” στο κείμενο: έδωσε πολλά για δύο φορ που δεν είναι αποδεδειγμένοι στο top επίπεδο.

  • Καστεγιάνος: καλές προηγούμενες χρονιές, αλλά φετινή πτώση.

  • Πάμπλο: φόρμα, αλλά «δείκτες» που προειδοποιούν (υπεραπόδοση σε xG).

Με Ντιζασί (δανεικό) και Τραορέ (χαμηλό ρίσκο λόγω τιμής) η Γουέστ Χαμ κάνει «μπάλωμα + ένταση». Όμως το κείμενο υπονοεί ότι αν συνεχίσει να βουλιάζει αγωνιστικά, όλος ο Ιανουάριος θα φανεί άχρηστος.

Σωστό ξεκαθάρισμα ρόστερ, αλλά η επιτυχία θα κριθεί από το αν οι νέοι φορ βάλουν γκολ “εκεί που καίει”.

Άστον Βίλα: Επιστροφές που «δένουν» με ανάγκες

Η Βίλα παρουσιάζεται ως winner γιατί πήρε δύο γνώριμους παίκτες με σαφή λειτουργία:

  • Τάμι Αμπραχαμ: βάθος και καθαρό “9” πίσω από Γουότκινς, με προφίλ Πρέμιερ (δύναμη/ταχύτητα/τελείωμα). Επίσης αντικαθιστά τον Μάλεν με πιο “φυσικό” φορ.

  • Ντάγκλας Λουίζ: κίνηση ουσίας, γιατί η μεσαία γραμμή της Βίλα είχε γίνει πρόβλημα λόγω απουσιών (Καμαρά έξω, ΜακΓκιν/Τίλεμανς τραυματισμοί). Ακόμη κι αν δεν “έλαμψε” αλλού, στο περιβάλλον Έμερι είναι πιο πιθανό να ξαναδουλέψει.

Πρόκειται για παραδοσιακή συνταγή επιβίωσης! Πρώτα φτιάχνεις τον άξονα, μετά τα υπόλοιπα.

Losers

Κρίσταλ Πάλας: Ακριβές λύσεις χωρίς καθαρή βελτίωση και «τρύπα» στο στόπερ

Η Πάλας έδωσε πολλά (Τζόνσον, Στραντ Λάρσεν) αλλά οι δείκτες/απόδοση που αναφέρει το κείμενο είναι χλιαροί. Το πρόβλημα δεν είναι ότι «είναι κακοί παίκτες», αλλά ότι δεν φαίνεται να αλλάζουν την πραγματικότητα άμεσα.

Το μεγάλο στραβό είναι το εξής! Έφυγε ο αρχηγός τηςστόπερ Γκέχι και δεν ήρθε αντικατάσταση. Ναι, πήραν χρήματα αντί να φύγει τζάμπα το καλοκαίρι, αλλά σε μια ομάδα που παλεύει για ισορροπία, αυτό είναι επικίνδυνο.

Πλήρωσαν “όνομα/προοπτική”, αλλά άφησαν το πιο κρίσιμο κενό ακάλυπτο.

Τότεναμ: μπερδεμένες προτεραιότητες

Η Τότεναμ χρειαζόταν δημιουργό κεντρικά, κάποιον να πασάρει κάθετα, να «σπάει γραμμές». Πήρε Γκάλαχερ, που περιγράφεται περισσότερο ως “εργάτης” παρά ως καθαρός playmaker.

Παράλληλα δανεικός 18χρονος φορ που δεν προορίζεται για άμεση πρώτη ομάδα, αριστερός μπακ “για το μέλλον” ενώ ήδη έχει επιλογές.

Όταν είσαι μέσα στη σεζόν και «καις», το “market opportunity” δεν είναι άλλοθι. Πρέπει να παίρνεις αυτό που λείπει τώρα.

Γουλβς: Παράθυρο που μοιάζει με προετοιμασία για Championship

Οι "λύκοι" είναι σχεδόν καταδικασμένοι και ο Ιανουάριος τους δεν δείχνει ανατροπή. Ο Άνχελ Γκόμες ως δανεικός είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση και ποιοτική, αλλά ο Άνταμ Άρμστρονγκ παρουσιάζεται ως κλασική περίπτωση “δεν μεταφράζει” τα γκολ του Championship στην Πρέμιερ.

Πρόκειται για κινήσεις που σε κρατάνε “ζωντανό” στο μέλλον, όχι κινήσεις σωτηρίας τώρα.

Λίβερπουλ: Ανάγκες υπήρχαν, αλλά «δεν βγήκαν οι στόχοι»

Η Λίβερπουλ δεν είχε πρόθεση να κινηθεί, αλλά τελικά χρειάστηκε (κυρίως δεξί μπακ και στόπερ λόγω τραυματισμών και απουσιών).
Προσπάθησε, δεν πέτυχε. Δεν ήρθε ο Γκέερτρουιντα, για στόπερ πήρε τον Ζακέ για την επόμενη σεζόν, ενώ τον χρειαζόταν τώρα.

Σστο πρωτάθλημα, τα “θα έρθει του χρόνου” δεν σε σώζουν στον Φλεβάρη-Μάρτη.

Ο Γενάρης δεν συγχωρεί «φιλοσοφίες»

Οι “winners” του κειμένου έχουν κοινό στοιχείο: συγκεκριμένη διάγνωση και στοχευμένη θεραπεία. Οι “losers” έχουν επίσης κοινό στοιχείο: είτε έλυσαν λάθος πρόβλημα, είτε δεν έλυσαν το σωστό εγκαίρως, είτε πήγαν σε κινήσεις “βλέποντας και κάνοντας”.