Ολυμπιακός: Όχι, δεν ήταν μία από τα ίδια! Αστείες αντιδράσεις κι αποφάσεις

Όσο μεγαλώνω διαπιστώνω ότι αποκτώ όλο και περισσότερες «δυσανεξίες» στις ανθρώπινες συμπεριφορές. Μου τη σπάνε τα κλισέ. Μου τη δίνουν τα εύκολα συμπεράσματα και ειδικά εκείνα που περνάνε μέσα από το αποτέλεσμα που σημαίνει ότι συχνά αλλοιώνεται η αληθινή εικόνα. Με εξοργίζει το «επιχείρημα»: έτσι είναι αφού το λένε όλοι. 

Κι επειδή τα social media φέρνουν σωρηδόν, κατά εκατοντάδες ακόμα και χιλιάδες, στις οθόνες των κινητών - υπολογιστών - ταμπλετ μας απόψεις με ουκ ολίγα μπόλικα «επιχειρήματα» σαν αυτό που προανέφερα, το «μα το λένε όλοι», αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι να τα επισκέπτομαι (τα social) λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και αρκετά μετά τους αγώνες του Ολυμπιακού. 

Διαβάστε επίσης...

Μεταγραφή που θα αλλάξει τον Ολυμπιακό της Τούμπας - «Ζήτησαν 10 εκατ.»!

Βαρούχας: «Λάθος στο γκολ του ΠΑΟΚ, όχι όμως ο Μπάμπα - Πέναλτι σε Τεττέη»

Εξάλλου θέλω να γράφω πάντα ανεπηρέαστος. Για να είμαι βέβαιος ότι καταθέτω τη δική μου οπτική, όσο εύστοχη ή άστοχη είναι αυτή. Είναι η δική μου, όχι «δανεική» ή «κλεμμένη» με δικό μου περιτύλιγμα. Σόρι για τον πρόλογο, ήταν απαραίτητος για να μιλήσουμε για το ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 3-1 για την 3η αγωνιστική των πλέι οφ της Super League.
«Μία από τα ίδια που βλέπουμε από τον Φεβρουάριο και μετά», είδα - άκουσα σχεδόν παντού μετά το ματς από κόσμο που δηλώνει Ολυμπιακός και αναφέρονταν στην ομάδα του. Ε, όχι. Σ' αυτό το ματς ο Ολυμπιακός ΔΕΝ ήταν μία από τα ίδια. Ήταν μία από τα παλιά. Τα καλά. Τα περσινά. 

Στην πρεμιέρα των πλέι οφ με την ΑΕΚ η ομάδα του Μεντιλίμπαρ ήταν κάκιστη. Ανήμπορη. Στη Λεωφόρο με τον Παναθηναϊκό ήταν ελαφρώς καλύτερη και πιο σοβαρή και ουσιαστική εκμεταλλευόμενη πόσο κακός ήταν ο Παναθηναϊκός. Και κόντρα στον ΠΑΟΚ ο Ολυμπιακός έχει κάνει, επί μία ώρα, μια κυριαρχική εμφάνιση. Δεν είναι απλά καλύτερος, είναι πολύ καλύτερος. Κλασικός Ολυμπιακός Μεντιλίμπαρ. Με πίεση ψηλά. Με πάμπολλες ανακτήσεις και κλεψίματα. Τον έπνιξε τον δικέφαλο. 

Μετά από μόλις 26 δευτερόλεπτα στο ματς ο Ολυμπιακός είχε κλέψιμο στο όριο της περιοχής του δικεφάλου και σημαντική πρώτη τελική με τον Τσικίνιο που μπλοκάρει (και σώζει) ο Κεντζιόρα. Και πριν καν συμπληρωθούν 6 λεπτά αγώνα οι σημαντικές τελικές του ήταν 3!

Το μοναδικό «μία από τα ίδια» που δέχομαι για τον Ολυμπιακό αναφορικά μ' αυτό το ματς ήταν κάποιες αστείες συμπεριφορές των παικτών του όταν πρέπει να αμυνθούν. Δέχθηκε αστείο πρώτο γκολ από κόρνερ (το 1ο και μοναδικό του ΠΑΟΚ στο α' ημίχρονο!) και άλλα δύο ανάλογα αστεία και ηττήθηκε σ' ένα ματς που μπορούσε (και έπρεπε) επί της ουσίας να το καθαρίσει από τα πρώτα 45'. Ναι, αυτή ήταν η εικόνα. Δεν το λέω εγώ, το «είπε» ο κόσμος του ΠΑΟΚ με τη γιούχα του προς τους παίκτες της ομάδας του που έδειχναν σαστισμένοι διαρκώς. Ανήμποροι να περάσουν τη σέντρα. 

Και γίνεται πιο εκνευριστικό αυτό που κάνει ο Ολυμπιακός στον εαυτό του αν θυμηθεί κανείς τη φάση του 23ου λεπτού. Τότε θα μπορούσε να βρεθεί πίσω στο σκορ με 2-0 η ομάδα του Πειραιά. Σε μια φάση που άρχισε από δική του στημένη μπάλα (!) και τον Ζέλσον να χάνει κατοχή έξω από την περιοχή του ΠΑΟΚ (!) και ο δικέφαλος να βγάζει αντεπίθεση με κατάληξη τετ-α-τετ του Γερεμέγεφ με τον Τζολάκη που βγήκε στο όριο της περιοχής του και έσωσε βέβαιο γκολ.
Στο 26ο λεπτό οι τελικές ήταν 3-6 (2-3 εντός εστίας) και με τη λήξη του α' ημιχρόνου 3-10 και τα κόρνερ 1-6. Ο ΠΑΟΚ σκόραρε στο μοναδικό δικό του, αφού ο Ελ Καμπί (και ο Έσε πίσω του) αμόλαγε αετό αντί να κάνει ένα απλό άλμα και να καθαρίσει τη φάση στο 1ο δοκάρι. Αντιθέτως προσπάθησε να... σκρινάρει με το σώμα τον αντίπαλο για να μην πάρει εκείνος την κεφαλιά! Και τα κόρνερ ήταν 1-6. Κι αφού ανέφερα τον Ελ Καμπί, μόλις στο 6' από κόρνερ είχε την ευκαιρία με κοντινή κεφαλιά να ανοίξει το σκορ από τη μικρή περιοχή αλλά δεν έπιασε γεμάτη την κεφαλιά και έφυγε άουτ. 

Ο Μαροκινός σκόραρε αλλά σ' ένα γκολ εύκολο που δεν γινόταν να το χάσει. Απλά έσκυψε λίγο και άφησε τη μπάλα να χτυπήσει στο κεφάλι του και να καταλήξει στα ανυπεράσπιστα δίχτυα από το ένα μέτρο. Ο Αγιούμπ βοήθησε πάρα πολύ στην πίεση (θύμισε τα καλά παλιά του) αλλά σ' ένα ακόμα ματς επιβεβαιώνει ότι εκτελεστικά δεν βρίσκεται, ακόμα, στα επίπεδα που ξέρουμε. Υπάρχουν στιγμές που δείχνει ότι το παρασκέφτεται να αποφασίσει τι θα κάνει. Και χάνει την ευκαιρία για κάτι καλύτερο, είτε εκτελεστικά είτε για να πασάρει.

Πού ήταν αυτός ο Τσικίνιο;

Αντιθέτως, μετά τον πρώτο παλμό που έδειξε στη Λεωφόρο, ο Τσικίνιο ήταν στην Τούμπα ο παλιός καλός Τσικίνιο. Έτρεξε ατελείωτα. Είχε ασίστ. Είχε τελικές. Είχε κλεψίματα. Είχε ανακτήσεις. Είχε κι άλλα που δεν μετράει η στατιστική αλλά «μετράει» ο Μεντιλίμπαρ.
Εγώ ωστόσο, επειδή δεν ξεχνώ, θα ξανα-αναρωτηθώ φωναχτά: που ήταν αυτός ο Τσικίνιο μέχρι και πρότινος; Γιατί επί μήνες ο Τσικίνιο, είτε ως βασικός είτε ως αλλαγή, έμπαινε στο ματς και περιφέρονταν (συνήθως περπατούσε) ασκόπως; Τι συνέβη ξαφνικά; Ναι, οι παίκτες περνούν περίοδο ντεφορμαρίσματος. Όμως αφενός αυτά δεν κρατούν μήνες και αφετέρου (και κυριότερο) ακόμα και στα ντεφορμαρίσματά τους οι παίκτες προσπαθούν αλλά δεν τους βγαίνουν πράγματα. Ο Τσικίνιο έδειχνε να μην προσπαθεί καν (ή να μη μπορεί;) και γι' αυτό τον έψαχνες στο ματς, λες και ήταν αόρατος.
Ας επιστρέψουμε ωστόσο στα της γενικής εικόνας που έχουν μεγαλύτερη αξία. Ο Ολυμπιακός λοιπόν, ΔΕΝ ήταν μία από τα ίδια σ' αυτό το ματς. Ακόμα και με την έναρξη του β' μέρους εκείνος είναι που πιέζει για το 2ο γκολ. Στο 50' ο Ζέλσον σεντράρει στον Ελ Καμπί και το ψαλίδι του σταματάει στο σώμα του Κετζιόρα (ο κατ' εμέ MVP του ΠΑΟΚ, άπειρες σωτήριες επεμβάσεις έχει σε φάσεις που έδειχναν πολύ πιθανό να καταλήξουν γκολ). Στο 51', μετά από κόρνερ του Ρόντινεϊ ο Ρέτσος πιάνει μόνος κεφαλιά στο β' δοκάρι αλλά δεν σημαδεύει καλά, τη στέλνει άουτ.

Ακόμα και μετά το 2-1 του ΠΑΟΚ (55') και το σοκ που εύλογα αυτό προκάλεσε, υπάρχει η σπουδαία φάση του Τσικίνιο στο 63'. Ο Παβλένκα κάνει την επέμβαση που ήταν εντυπωσιακή αν και η μπάλα πήγε κοντά στον άξονά του, αν πήγαινε πιο γωνία ίσως να μη μπορούσε να αντιδράσει. Και μετά το 3ο γκολ (65') όλα τελείωσαν. Που να βρεθούν τα ψυχικά αποθέματα για να γυρίσει τέτοιο ματς μ' αυτή την εικόνα που υπήρχε μέχρι τότε;

Προσωπικά δεν περίμενα τόσο καλό τον Ολυμπιακό για περίπου μία ώρα αγώνα. Και γι' αυτό, παραμονές του ματς, στο blog μου υπενθύμισα ότι δε μου λέει τίποτα το κακό σερί του ΠΑΟΚ. Τρόπον τινά ο Ολυμπιακός βίωσε ένα deja vu με το ματς του α' γύρου της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Και τότε ο δικέφαλος είχε πάει εκεί μετά από ένα κακό σερί. Και τότε ο Ολυμπιακός ήταν εμφανώς ανώτερος για 55-60' και η Τούμπα αποδοκίμαζε. Γλίστρηωσε ο Ορτέγκα, ισοφάρισε ο Τάισον και ύστερα γύρισε εντελώς το ματς. Τώρα προηγήθηκε ο ΠΑΟΚ αλλά ισοφάρισε η ομάδα του Πειραιά και οι γιούχες ήταν πάλι εκεί. Και μετά το 2-1 και την απόκρουση του Παβλένκα που αποσόβησε το 2-2, γύρισε εντελώς η κατάσταση.

Αν μη τι άλλο, μπορεί να πει κανείς ότι ο Ολυμπιακός την παρα-σεβάστηκε τη συγκυρία στον ΠΑΟΚ, δηλαδή τα γενέθλιά του και του έκανε δύο δώρα. Προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξήγησης, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΔΕΝ ΛΕΩ ότι κάθισε να χάσει. Λέω ότι αυτοκτόνησε και στα δύο ματς με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα φέτος. Να είσαι εμφανώς καλύτερος και να χάνεις με συνολικό σκορ 5-2 θέλει «προσπάθεια». Μεγάλη προσπάθεια και άπειρες κουτουράδες.
Όσον αφορά στη μάχη του τίτλου, δεν θα πόνταρα τα χρήματά μου στον Ολυμπιακό ακόμα και πριν απ' αυτή την αγωνιστική, πόσο μάλλον τώρα που η διαφορά από τους 5β. πήγε στους 6β. μετά την ισοπαλία της ΑΕΚ στη Λεωφόρο. 

Μια ΑΕΚ για την οποία λέγονται - γράφονται διαρκώς υπερβολές, όπως είχε τονίσει και σε δικό μου blog μετά τη νίκη της στο Γ.Καραϊσκάκης όπου δεν έκανε καμία σπουδαία εμφάνιση, απλά πήρε το... δώρο του Ρέτσου και κέρδισε πιο ξεκούραστα από ποτέ τον Ολυμπιακό. 

Μια ΑΕΚ που ήταν (ελαφρώς) καλύτερη στο ματς του α' γύρου της κανονικής διάρκειας με τον Ολυμπιακό στο Γ.Καραϊσκάκης όπου ηττήθηκε 2-0 και την πέρασαν άπαντες... πριόνι. Οι αποτελεσματάκηδες που έλεγα στην αρχή του ματς... Μια ΑΕΚ που δεν κατάφερε να κερδίσει αυτόν τον Παναθηναϊκό της απογοήτευσης και του παίκτη λιγότερου για σχεδόν όλο το ματς. 

Η ΑΕΚ όμως είναι φαβορί και κατά 90% θα πάρει το πρωτάθλημα επειδή είναι σοβαρή και καλή ομάδα και έχει έναν καλό προπονητή. Και την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός δείχνει ικανός να χάσει και όταν παίζει χάλια (με ΑΕΚ στην πρεμιέρα των πλέι οφ) και όταν παίζει καλύτερα (τώρα με ΠΑΟΚ).

ΥΓ: Προφανώς και εφόσον σ' αυτό το πρωτάθλημα ακυρώθηκε το γκολ του Γιαζιτζί με την ΑΕΚ στην πρεμιέρα των πλέι οφ, έπρεπε να ακυρωθεί και το 1-0 του ΠΑΟΚ χθες. Τελεία.

ΥΓ2: Πριν από το ματς ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 2-1 στην Τούμπα τον Οκτώβριο για τον α' γύρο του πρωταθλήματος ο δικέφαλος μετρούσε δύο ήττες (3-1 από Θέλτα στο Βίγκο και 4-1 από Λεβαδειακό για το κύπελλο στη Λιβαδειά) και τρεις ισοπαλίες (3-3 στην Τρίπολη με Αστέρα και 0-0 με Παναιτωλικό και Μακάμπι Τελ Αβίβ στην Τούμπα) στα πέντε αμέσως προηγούμενα ματς του. 

Μέχρι το τωρινό ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 3-1, στα πέντε (5) πιο πρόσφατα ματς η ομάδα της Θεσσαλονίκης μετρούσε μια ήττα 3-2 από τον ΟΦΗ στον τελικό κυπέλλου, ήττες (3-0 και 2-1) από ΑΕΚ στη Ν.Φιλαδέλφεια και στον Βόλο αντίστοιχα, ισοπαλία (0-0) με Παναθηναϊκό στην Tούμπα και μία νίκη με 3-0 επί του υπό κατάρρευση Λεβαδειακού στη Θεσσαλονίκη. Κανένα άλλο σχόλιο, «μίλησε» η πραγματικότητα.

ΥΓ3: Ότι γράφω πως ο Ολυμπιακός δεν ήταν «μία από τα ίδια» που λένε σχεδόν όλοι δεν σημαίνει πως ισχυρίζομαι ότι πρέπει να μείνει ως έχει τη νέα σεζόν. Οι σοβαρές και σωστές αποφάσεις δεν παίρνονται υπό το «βάρος» μιας μεγάλης απογοήτευσης ή (ακριβώς το ίδιο πρέπει να ισχύει) μιας μεγάλης χαράς. 

Το ζύγισμα ανθρώπων και καταστάσεων το κάνεις με «κρύο» κεφάλι, χαμηλούς παλμούς και με καθαρό μυαλό. Μόνο έτσι θα είναι δίκαιο και σωστό και θα ωφελήσει την ομάδα. Ακόμα κι αν κέρδιζε χθες ο Ολυμπιακός, θα χρειάζονταν αλλαγές του χρόνου. Ακόμα κι αν γίνει... θαύμα και κατακτήσει τον τίτλο το ίδιο θα πω. Αλλά δεν είναι και όλοι για πέταμα. 

Όσον αφορά σε κύκλους που έκλεισαν ή λέγεται ότι έκλεισαν, εδώ κι αν χρειάζεται ΜΕΓΙΣΤΗ προσοχή και νηφαλιότητα. Το έχω γράψει ξανά, το λέω πάλι: έκλεισε ο κύκλος του προπονητή ή κάποιων παικτών με ή χωρίς άλλο χρόνο συμβολαίου; Ή και με ανανεωμένο συμβόλαιο; 

Τις απαντήσεις θα τις δώσει αυτός που πρέπει και δικαιούται να τις δώσει. Αυτός που πληρώνει. Γιατί εμείς απέξω γινόμαστε πανεύκολα, τζάμπα «μάγκες»