Ολυμπιακός: Οι 2+1 παράγοντες ανατροπής, η αποδοχή προβλήματος και το 2012

Να λοιπόν που καμιά φορά στη ζωή κερδίζει το αουτσάιντερ. Το λιγότερο πιθανό ενδεχόμενο εν προκειμένω. Δεν ήταν ανατροπή, ανατροπάρα ήταν, που λέει και ένα γνωστό διαφημιστικό σποτ. Το 60-40% του φεύγει ή μένει ο Μεντιλίμπαρ που φαίνονταν να ισχύει πριν από την καθοριστική συνάντηση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη και σας γράψαμε σε σχετικό ρεπορτάζ, ανατράπηκε μετά από μια συνάντηση μακράς διαρκείας προέδρου και προπονητή.
Λένε ότι η αρχή επίλυσης ενός προβλήματος είναι η αποδοχή και αναγνώριση του προβλήματος. «Αναγνωρίστηκαν λάθη, προτάθηκαν λύσεις και διορθωτικές αλλαγές», ανέφερε, μεταξύ πολλών άλλων, η διαρροή της ΠΑΕ Ολυμπιακός στο φινάλε της συνάντησης. Πόσο πιο σαφές να γίνει;
Είναι ξεκάθαρο ότι σημαντικό ρόλο στην ανατροπή έπαιξαν δύο παράγοντες.

1) Ο χρόνος που έδωσε και η μία και η άλλη πλευρά στον εαυτό της να ηρεμήσει και να σκεφτεί. Να (επαν)αξιολογήσει την κατάσταση. Αλλιώς θα τα έλεγαν το επόμενο πρωί, με την ήττα - αποκλεισμό νωπή ακόμα και το κεφάλι να «ζεματάει», και αλλιώς κάτι λιγότερο από τρία 24ωρα μετά. Μεσάνυχτα Τρίτης (προς Τετάρτη) οι ερυθρόλευκοι άρχιζαν το σκανάρισμα της προπονητικής αγοράς είτε οι ίδιοι απευθείας είτε μέσω εκπροσώπων για λογαριασμό τους.

2) Το κύμα συμπαράστασης - υποστήριξης του κόσμου προς τον Μεντιλίμπαρ ήταν μεγάλο. Δεν ήταν λίγα και τα τηλεφωνήματα στην ΠΑΕ αλλά και τα μηνύματα στα social media των ερυθρόλευκων και όχι μόνο. «Είναι αγαπητός σε βαθμό... κακουργήματος», έγραψα σε ποστ μου στο Facebook χθες για τον Ισπανό τεχνικό που σε κερδίζει με την ταπεινότητά του. Ανέκαθεν ο Βαγγέλης Μαρινάκης λάμβανε υπόψιν του τι λέει ο κόσμος. Από τη μέρα που γεννήθηκε ο σύλλογος είναι σφιχταγκαλιασμένος με τον λαό του. Είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του, αν όχι το πιο βασικό.

Η απόφαση λοιπόν πάρθηκε. Δεν ήταν εύκολη, κάθε άλλο. Όμως ήταν απόφαση στη λογική της μη απαξίωσης των πάντων. «Χειρότερο από τον αποκλεισμό θα είναι να απαξιωθούν οι πάντες και τα πάντα», έγραφα στο blog μου την επομένη της ήττας 2-1 από τη Ναϊμέγκεν και συμπλήρωνα πως ο Βαγγέλης Μαρινάκης καλείται να πάρει μια δύσκολη απόφαση. «Απόφαση είναι μια αλλαγή προπονητή. Απόφαση είναι και ενδεχόμενη μη αλλαγή προπονητή. Προσωπικά καταλαβαίνω πλήρως τη δυσκολία της συγκυρίας. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Μοιάζει με μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα η φάση», έγραφα χαρακτηριστικά. Έτσι είναι.

Τώρα, λίγες ώρες μετά το «συνεχίζουμε μαζί» διακρίνω ένα μεγάλο κύμα ενθουσιασμού σε σημαντική μερίδα του κόσμου. Το καταλαβαίνω. Είπαμε, ο Μέντι είναι αγαπητός σε βαθμό... κακουργήματος. Ωστόσο χρέος μου είναι να λέω - γράφω αυτό που αισθάνομαι και πιστεύω. Είτε είναι λάθος είτε σωστό. Αυτό κρίνεται σε βάθος χρόνου. Το καλοκαίρι, που τελειώνει, δεν ήταν εύκολο. Και δεν θα είναι εύκολη η σεζόν που έρχεται. Εξάλλου δεν ήμουν εγώ αυτός που μουρμούραγε τους τελευταίους μήνες. Που έκανε «ουου» όταν τέλειωσαν τα ουκ ολίγα κακά ματς στο Γ.Καραϊσκάκης από τον περασμένο Φλεβάρη και μετά.

Ο Μαρινάκης επέλεξε κάτι που έλεγα - έγραφα διαρκώς στο τέλος της περασμένης σεζόν, εν μέσω μουρμούρας και φωνών. Τι έγραφα; Έγραφα ότι έκλεισε ολοφάνερα ένας κύκλος. Όμως αναρωτιόμουν φωναχτά ποιος κύκλος έκλεισε; Του προπονητή; Ή μήπως των παικτών και κατ' επέκταση αυτής της έκδοσης της ομάδας; Συμπλήρωνα ότι αν σε κάθε στραβή σεζόν κρίνονταν ότι έκλεισε ο κύκλος του προπονητή, δεν θα είχαν καταγράψει ρεκόρ προπονητές όπως ο σερ Άλεξ Φέργκιουσον και ο Βενγκέρ, δίχως να επιχειρώ τώρα οποιοδήποτε είδος σύγκρισης.

Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού απεφάνθη λοιπόν ότι ο Μεντιλίμπαρ είναι ικανός να κάνει έναν νέο κύκλο, πετυχημένης ομάδας Ολυμπιακού. Αλλά για να συμβεί αυτό, χρειάζεται σχεδόν ολικό φρεσκάρισμα του ρόστερ. Χρειάζονται παίκτες με δίψα για διάκριση, σαν τους Σα, Ζότα και Ρόκα που ήρθαν ήδη και στους οποίους θα προστεθούν κάμποσοι ακόμα. Και, όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι, όσο θα έρχονται παίκτες, άλλο τόσο θα φεύγουν κάποιοι που εκτιμάται ότι έκλεισε ο κύκλος τους. Κι ας (ενδεχομένως κάποιοι) έχουν ανανεώσει πρόσφατα τα συμβόλαιά τους.

Μένει να δούμε λοιπόν πως ο πολύπειρος Βάσκος θα προσπαθήσει να χτίσει την ομάδα από την αρχή, και μάλιστα εν... κινήσει (η σεζόν άρχισε ήδη), και τι νέο ή φρεσκαρισμένο παλιό μπορεί να παρουσιάσει που θα είναι και αποδοτικό. Μένει να δούμε, στην πράξη, ποια από τις δύο πλευρές έκανε υποχωρήσεις για να συνεχιστεί η συνεργασία και πόσο μεγάλες ήταν αυτές. Επελέγη αυτός ο δρόμος. Και είναι μονόδρομος με ονομασία: στήριξη. Μονόδρομος, με την ίδια ονομασία, θα ήταν και ο δρόμος της ενδεχόμενης αλλαγής προπονητή. Γιατί εκείνος, πιο πολύ από τον Μεντιλίμπαρ, θα ήθελε χρόνο. Χρόνο που δυστυχώς δεν υπάρχει.

ΥΓ: Να, λοιπόν, η πρώτη σημαντική διαφορά του καλοκαιριού 2026 με το καλοκαίρι 2022 που είχα γράψει ότι μου θυμίζει... επικίνδυνα το φετινό. Τότε ο προπονητής (Πέδρο Μαρτίνς) απολύθηκε μετά τον αποκλεισμό από το Champions League. Τώρα ο προπονητής παραμένει. Τι θα είχε γίνει, άραγε, αν και τότε ο Βαγγέλης Μαρινάκης αποφάσιζε να κρατήσει τον Πορτογάλο; Δυστυχώς (ναι, λέω δυστυχώς) δεν θα το μάθουμε ποτέ. Εν τω μεταξύ ο πρόεδρος του Ολυμπιακού τώρα μου θύμισε κάτι που είχε κάνει και το 2012, τότε που οι περισσότεροι τον παρότρυναν να απομακρύνει τον Ερνέστο Βαλβέρδε από την τεχνική ηγεσία της ομάδας μετά από μια οδυνηρή ήττα με 1-0 στην Ξάνθη (με γκολ του Παναγιώτη Βλαχοδήμου που ύστερα έγινε μεταγραφή του Ολυμπιακού, που να βρίσκεται αυτή η ψυχή;) και που έδειχνε ικανή να του στερήσει τον τίτλο. Κράτησε τον Ερνέστο, αφού δεν του παρουσίασε κανείς ένα εξαιρετικό εναλλακτικό πλάνο, και η συνέχεια τον δικαίωσε πανηγυρικά.

ΥΓ2: Γελάω με σχόλια του τύπου «διασυρθήκατε δημοσιογράφοι, δεν υπήρξε θέμα αλλαγής προπονητή ούτε λίστες υποψηφίων αντι-Μεντιλίμπαρ». Και ο Θεός ο ίδιος να διαψεύσει ότι υπήρξε σκέψη αντικατάστασης ή επαφές, εγώ θα πιστέψω τις πηγές μου. Αν σας έλεγα μάλιστα και 1-2 πρόσωπα από τα οποία ζητήθηκαν προτάσεις - συστάσεις - ιδέες προπονητών, θα σας έπεφτε το σαγόνι από την έκπληξη. Αλλά δεν θα το κάνω, θα εκθέσω κόσμο και τις σχέσεις εμπιστοσύνης ετών δεν τις «πουλάω».

ΥΓ3: Ναι, μεταξύ των όσων... σκαναρίστηκαν (οι προθέσεις τους) ήταν οι Μαρθελίνιο και Σαράμπια αλλά από τις πρώτες κρούσεις εμφανίστηκαν αρνητικοί  (σ.σ.: άλλον αυτός ήταν και ένας τρίτος παράγοντας παραμονής Μεντιλίμπαρ). Και σ' αυτή την περίπτωση ας λέει όποιος θέλει, ό,τι θέλει. Λογικά και αυτή η... εφημεριδούλα η Marca (ειρωνικά το λέω προφανώς, μιλάμε για κορυφαίο μέσο ενημέρωσης πανευρωπαϊκά) δεν ήξερε τι έγραφε. Γι' αυτό και ο επικρατέστερος, αν δεν έμενε ο Μεντιλίμπαρ, ήταν πια ο Σέρτζιο Κονσεϊσάο. Την υπόθεση την αναλάμβανε ο Μονκαντά για ευνόητους λόγους, δηλαδή το κοινό παρελθόν στη Μίλαν.

ΥΓ4: Πριν από τη συνάντηση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη ο Μεντιλίμπαρ είχε συνάντηση με μια ντουζίνα παίκτες στο γραφείο του, ύστερα πήγαν κι άλλοι. Το τι είπαν, ακόμα τουλάχιστον, δεν το ξέρω. Νομίζω ωστόσο ότι μπορώ να εκτιμήσω.

ΥΓ5: Η έμπρακτη στήριξη στην απόφαση του Μαρινάκη να κρατήσει τον Μεντιλίμπαρ θα φανεί πραγματικά στην επόμενη (αν υπάρξει τέτοια) αγωνιστική στραβή. Στην επόμενη κακή εμφάνιση και το επόμενο ανεπιτυχές αποτέλεσμα. Όχι από τα ενθουσιώδη σημερινά ποστ στα social. Για να ξέρουμε και τι λέμε δηλαδή.