Εδώ κρύβονται οι αιτίες του αποκλεισμού της ΑΕΚ

Ο αποκλεισμός της ΑΕΚ από τον ΟΦΗ στο Κύπελλο Ελλάδας δεν μπορεί να εξηγηθεί με έναν μόνο λόγο. Αντίθετα, είναι το αποτέλεσμα ενός συνδυασμού αγωνιστικών επιλογών, τακτικών λεπτομερειών και –κυρίως– της αδυναμίας της Ένωσης να μεταφράσει την υπεροχή της σε γκολ, απέναντι σε έναν αντίπαλο που έπαιξε με καθαρό πλάνο και απόλυτο ρεαλισμό.

Ο Μάρκο Νίκολιτς άφησε εκτός αρχικής ενδεκάδας τον Βάργκα και επιλέγοντας τον Καλοσκάμη πίσω από τον Γιόβιτς, με έμφαση στο παιχνίδι από τα άκρα και στα γεμίσματα. Η ΑΕΚ είχε την μπάλα, αλλά όχι τον έλεγχο του ρυθμού.

Διαβάστε επίσης...

Πρωτοσέλιδο κράξιμο της Ώρας σε ΑΕΚ - "Συνέλθετε"!

Πάγκο με Παναθηναϊκό; Ποιοι 11άδατοι της ΑΕΚ απογοήτευσαν τον Νίκολιτς!

Ο ΟΦΗ, με το 3-4-3 του Κόντη, δεν κλείστηκε. Πίεσε ψηλά, στόχευσε στο πρώτο λάθος της ΑΕΚ και το βρήκε μόλις στο 2’, με το δοκάρι του Νους να λειτουργεί ως προειδοποίηση.

Από εκεί και πέρα, η Ένωση κυριάρχησε στα στατιστικά (κατοχή, τελικές, επαφές στην περιοχή), αλλά η ανάπτυξή της ήταν προβλέψιμη: πολλές σέντρες, λίγη κάθετη απειλή, ελάχιστες συνεργασίες στον άξονα.

Τα δοκάρια, οι χαμένες στιγμές και το «πρέπει»

Η ΑΕΚ είχε τις ευκαιρίες για να προηγηθεί:

• δοκάρι ο Γιόβιτς στο φινάλε του πρώτου μέρους,

• άστοχο τελείωμα του Καλοσκάμη από πλεονεκτική θέση,

• συνεχείς τελικές από στημένες φάσεις.

Όμως όσο περνούσε η ώρα, το «πρέπει» μεγάλωνε. Και όταν μια ομάδα φορτώνεται με άγχος, αρχίζει να βιάζεται: περισσότερα σουτ εκτός ισορροπίας, λιγότερη καθαρή σκέψη στο τελευταίο τρίτο.

Η αλλαγή εικόνας, αλλά όχι ουσίας

Με την είσοδο Βάργκα, Κοϊτά και Μαρίν, η ΑΕΚ έγινε σαφώς πιο απειλητική. Δημιούργησε, έσπασε καλύτερα την πρώτη γραμμή πίεσης του ΟΦΗ και έφτασε ξανά κοντά στο γκολ (δοκάρι Μαρίν, τετ α τετ Βάργκα).

Ωστόσο, το μοτίβο παρέμεινε ίδιο: κυριαρχία χωρίς ασφάλεια. Η άμυνα έμενε εκτεθειμένη στις μεταβάσεις, ειδικά όταν τα μπακ ανέβαιναν ταυτόχρονα.

Η στιγμή που έκρινε τα πάντα

Στο διάστημα που η ΑΕΚ πίεζε ασφυκτικά, ο ΟΦΗ περίμενε. Και όταν βρήκε χώρο, χτύπησε με τον τρόπο που είχε σχεδιάσει: γρήγορη αντεπίθεση, αριθμητικό πλεονέκτημα (4 με 3), καθαρή τελική από τον Σαλσέδο.

Ήταν η μοναδική στιγμή απόλυτου κυνισμού των Κρητικών – και αποδείχθηκε αρκετή.

Διαχείριση, εμπειρία και καθαρό μυαλό

Από εκείνο το σημείο και μετά, ο ΟΦΗ έκανε αυτό που ξέρουν να κάνουν οι ομάδες που παίζουν για την πρόκριση: ροκάνισε χρόνο, «έσπασε» τον ρυθμό, έκλεισε τους χώρους. Η ΑΕΚ συνέχισε να πιέζει, αλλά χωρίς καθαρό πλάνο και με ολοένα μεγαλύτερη βιασύνη.

Τα στατιστικά λένε την αλήθεια, αλλά όχι όλη την ιστορία: περισσότερες τελικές, μεγαλύτερο xG, περισσότερη κατοχή. Αυτό που δεν λένε είναι ότι ο ΟΦΗ είχε το μοναδικό μεγάλο «καθαρό» τελείωμα στο σωστό timing.

Η ΑΕΚ αποκλείστηκε όχι επειδή ήταν κακή, αλλά επειδή δεν ήταν αποτελεσματική και ισορροπημένη. Κυριάρχησε στο παιχνίδι, αλλά όχι στις κρίσιμες λεπτομέρειες.

Ο ΟΦΗ, με λιγότερα μέσα αλλά με καθαρό πλάνο, πειθαρχία και ψυχραιμία, τιμώρησε κάθε αδυναμία στη μετάβαση και πήρε μια ιστορική πρόκριση.

Στο Κύπελλο, συχνά δεν κερδίζει αυτός που παίζει καλύτερα. Κερδίζει αυτός που κάνει λιγότερα λάθη όταν η μπάλα καίει.